De drukpers: officieel orgaan der Stedelijke Federatie van de Boek- en Druknijverheid van Gent

171 0
close

Warum möchten Sie diesen Inhalt melden?

Bemerkungen

senden
s.n. 1916, 01 Februar. De drukpers: officieel orgaan der Stedelijke Federatie van de Boek- en Druknijverheid van Gent. Konsultiert 26 Mai 2019, https://hetarchief.be/de/pid/n872v2d740/
Text zeigen

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software

DE DRUKPERS Qffieieoi orgaag ni StslailjKe Fsesraiii van u BoeK- an DruRnliverfiEifl van Beat - IMiijiii vcorloopig om ta twes raaanûan ABONNEMENTSPRIJS PER JAAR : België 1,50 Buitenland 2,50 Ailes wat Redactie en Adminiitratie betreft te zenden : VAN AKENSTRAAT, 8. — GENT. AANKONDIGINGEN : Volgens overeenkomst en voorop betaalbaar. Strijdi iMcr c.en gced loon Hebt uwe Da^Oareeniging liej Werft nieawe leden De vereenigingen bij de Stedelijfye Federatie aangesloten, zijn Verantwoor-delij\ voor al hunne wederzijdsche in-laaschingen. De ondersteuning van het Werkloozenfonds. Sinds geruimen tijd wordt door eenige hceren der hoogere burgerij (hoogstens eene kleine dozijn te ziimen), een onderduimschen veldtoeht gevoerd tegen de instelling van het Interi ommunaal Werkloozenfonds. Die heeren hebben veel invloed en be-Sflukken alzoo over eene macht, welke v-oor ons, werklieden, zeer noodlottige gevolgen zou kunnen hebben. De leden aangesloten bij het W. F., genieten te veel onderstand, beweren zij, en, de vakvereenigingen yijn.bezig hunne viiHen-naet dfir inleg die de leden wëkeiijks betalen, om, naar zij beweren, na den oorlog, den strijd tegen hunne werkgevers aan te gaan. .Wat het eerste verwijt betroft, dat wij te veel onderstand ontvangen, zulke gedachten kunnen maar opwollen in de hoolden van lieden die aan ailes ge-noeg, ja, te veel hebben, en die ons, werklieden, als hunne minderen aanzien, als arbeidsvee, voor niets anders goed om voor hen te wroeten en te slaven, opdat zij al het genot en de genoegens zouden kunnen smaken die voor diegenen zijn wegge-legd welke bezitten. Onzen onderstand ontleden zullen wij niet dwn, maar wij zouden de ro'.len willen omkeeren : dat die heeren ons hun inkemen geven en wij staan hen ge-reèdelijk onzen onderstand af, dan zullen zij best ondervinden in welk > mate wij te veel ontvangen. Men moet geen h: "t hebben om ons, werkbeden te verwijten dat. wij '.e veel hebben. Aile levensbe-hoeften zijn 3 à i diubbel in piijs gestegen, vleesch, boter, melk, eieren, spek, dit ailes bestaat voor ons niet meer bij gebrek aan inkomen, al wat wij nog kunnen koopen zijn enkele verdufte brooden en aardâcpc'en. Wij zijn-een blok aan 't been geworden, en men zoekt middelen om zich van ons te ontmaken. De stad moet bezuinigingen doen, het kan niet m&T zijn, en die bezuinigingen moeten. gedaan wor-den op den rug van die klasse der bevolking, die door de crisishet meest is geteisterd geworden, precies alsof het paar honderd duizend franken die men ons zal afnemen, den finaneieelen toestand van de stad in evenwicht zal houden. P tûr bij die heeren, bij de groot-kapitalistcn durl't men aan hunne kas niet kloppen, o neen, die kunnen nooit genoeg hebben, 't is maar bij de arm^ de hongerlijders dat men moet zijn, die kunnen maar een beetje meer den riém toesnoeren. Wat de tweede beweegreden betreft : dat de syn-dikatsn hunne kassen vullen om na den oorlog een strijd aan te gaan tegen hst patronaat, dit is, per-metteert ons, effen ai' gelogen. Die opwerping getuigt van al het slechte dat in zulke uitbuiterszielen is te vinden. •> Bestonden er geen vakvereenigingen. dan zou het hen weinig kunnen schelen w ; t' onderstand wij ontvangen, wel weten.le dat na don oorlog wij zoo ontzenmvd zouden zijn dat aile verzet van onzent-wege onmogelijk zou zijn. Het verlies dat die heeren groot-uitbuiters nu on-dergaan, zullen zij dubbel en tiipel na den oorlog terug willen nemen, doeh, iets maakt hen angstig en onrustig : 't zijn de vakvereenigingen. Die moeten kapot, die moeten verdwijnen ! Ehwel, .meneers, ge zijt mis ! Geld hoopen wij niet op, de inleg in bijna al de vakvereenigingen bedraagt van de 10 à 20 centie-men per week, en dit voldoet bijna nog niet om de bestuurkosten en eenigen. onderstand aan sommige gezellen die van het W.F. verstoken zijn, te dekken. Dooh wij hebben nog iets behouden, iets dat met den ckig langs om meer aajigroeit en niemand ons m itfiu-inen; dit is . hèi-Ctfrtionvvei» ta de vakver-eeniging ! Als men ons loon zal willen bes.noeien, als men ons vernederende werkvoorwaarden zou willen op-leggen, dan vertrouwen wij dat de vakvereeniging dit zal beletten. De vakvereeniging, die zult ge meer dan ooit op uweii weg ontmoeten, mijnheeren. Met oi' zonder geld, met oï zonder schulden, zullen wij ons verzetten tegen aile aanslagen op ons loon, gelijk van waar zij ook mogen komen. Wij hebben tijd'ens den oorlog lessen onlvangen^ en, wees er van verzekcrd, wij zullen ze ons ten nutte weten te maken. Waren er vroeger onder ons nog enkele lamlen-digen, nu bestaan die niet meer, allen zijn getrotfen geworden, allen hebben moeten lijden ; gij tracht, hen nog rampzaliger te maken door hen nog wat van hunnen onderstand te ontnemen, heel wel,maar in de toekomst zullen zij dit ook kunnen, als het er zal op aankomen hun loon te verdedigen. Dt vijanden der werklieden zullen op gansch de lijn bedrogen uitkomen. l'it al hunne handelingen straalt niets anders door dan hunne minachting voor de werkers en hunnen angst voor de vakvereenigingen. Laten wij ons dit ten gepaste tijde herinneren. en, als er betere dagen aanbreken dan zullen wij op eigen krnchtcn steunen en kunnen die heeren dan den onderstand voor hen houden. Wij drukken er op dat AL de rijke lieden hier in ons artikel niet bedccld wordsn. Wij weten wel dat eene groote meerderheid in deze droeve dagen al doet wat mogslyk is om hunne arme medemen-schen te helpen en wij zijn hen dienaangaande er dankbaar om. Er wordt hier enkel bedoeld esn soort groot-kapitalisten, die er enkel op uit zijn de werklieden uit te buitén. Volgend schrijven is naar de Gemeenteraad ge-zonden geworden : Sledelijke Tederatie der Druknijverheid Gent, 13 Februari 1914. Aan de Heeren Burgemeester, Schepenen en Ge-meenteraadsleden der stad Gent. Geachte Heeren, Naar aile waarsehijnlijkheid zult ge het nieuw ontwerp van ondersteuning der werkloozen, aangesloten bij het Intercommunaal Werkloozenfonds, te -fceapreken- en 4s Wij willen U doen opmerken dat dit ontwerp door den heer Variez is opgesteld op last van den heer Burgemeester, en dit op grond van uitzmnige beschuldigingen tegenover het Fonds die getuigen van een bekrompen geest tegenover de werklieden ; die beschuldigingen zullen wij hier niet bespreken. Dit ontwerp is om zoo te zeggen aan het bestuur van het W. F. opgedrongen, het bedreigende : te nemen of niets te krijgen. Tevens willen wij U doen opmerken dat door den heer Lefevre, socialistisch gemeenteraadslid en lid van het W. 'F., ook een voorstel was neergelegd geworden, die dezelfde bezuinigingen zou medcge-bracht hebben als het ontwerp Variez (de Heer Burgemeester is van het voorstel Lefevre gansch op de hoogte). Dit voorstel is gesteund op de onderlirige solida-riteit der vakvereenigingen, iets waârop gansch het W. F. gegrondvest is. Wij vragen U, Mijnheeren. alvorens over het ontwei p Variez, opgedrongen door den heer burgemeester, le stemmen, kennis te willen nemen van het voorstel Lefevre en er eene bespreking te willen over houden. Wij zijn ten voile overtuigd dat velen der uwen, het voorstel Lefevre kennende. ook eene andere meening zullen toegedaan zijn, dit voor gevolg heb-bende, dat er wijzigingen zouden kunnen gebracht worden aan het ontwerp Variez, door er zi'kere punten uit le verwijderen en punten uit het voorstel Lefevre er in te brengen. De noodige uitleg zal U zeker wel door den heer Lefevre gegeven worden, daar deze een uwer col-lega's en^ ter plaatse is. De kwestie der werkloozen ondersteuning achten wij: nu voôral in deze erbarmelijke tijden, van het allergrootste belang, en denken -dat men zoo maar het eerde ontwerp niet mag aannemen, zonder te zien ôf er niets is dat beter kan zijn. Hopende, Geachte Heeren, dat gij onze vraag in aanmei king zult nemen, zoo bieden wij U onze ge-voelens van waardeering aan. Namens het Bestuur : De 2e Secretaris, De Voorzitier, G. HANKART. J. VAN HECKE. ELFDE JAARGANG. — Nr 3 GENT, FEBRUARI 1916

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software

Er is geen OCR tekst voor deze krant.
Dieses Dokument ist eine Ausgabe mit dem Titel De drukpers: officieel orgaan der Stedelijke Federatie van de Boek- en Druknijverheid van Gent gehört zu der Kategorie Socialistische pers, veröffentlicht in Gent von 1905 bis 1931.

Bekijk alle items in deze reeks >>

Zufügen an Sammlung

Ort

Zeiträume