De textielbewerker: orgaan der erkende vakvereenigingen van de Gentsche textielnijverheid

151 0
12 Juli 1914
close

Warum möchten Sie diesen Inhalt melden?

Bemerkungen

senden
s.n. 1914, 12 Juli. De textielbewerker: orgaan der erkende vakvereenigingen van de Gentsche textielnijverheid. Konsultiert 25 Mai 2019, https://hetarchief.be/de/pid/2n4zg6hn7b/
Text zeigen

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software

Vijflieiide Jaai'gani ■ 28 Zccdasi 1 § ju(FWtkE 0ODSDIENST -HUIS6EZIN-EI6ENDOM C PTijs per nunlmer 5 centiemeri S î Abonnementvoor een jaar : a frank/ / Ongefeekende briever? worden met opgenomer / Opstel. Beheerraad: Is. De Greve, Alf. Piet"ers.,&u. VerWse,\0udborq36.Ger)f.j C Ailrî/i" i/jnr» fl mTviïV P\K»>"\ ho \Cr\r¥ ri \\e * DE TEXTIELBEWERKER & — — OOQR PliCHT EN RECHT OQOR ARBEID EN LEVEN TÛT LIEfDE EN RECHTVAARDIôHCiC ïCNU^ ^ORAcht maïutt &———«—( I OOOR VEREEÎilûlMâ TQTMACHT I QÛOR MflCHT TOT WELVAART DOOR WELVAARTTOTVREDE £/e/c %/> % t •ORGAAN• van het Centras! Verbond der Christene Textielbewerkers van Oelgié VER5CHIJNT WEKELIJKS DEN ZONDftG EEN JUBELDAG. Wanneer dit nummer verschijnt zal te Cent het feesl dcr meer dan honderd duizend vereenigde krislene werklieden van België gevierd worden. Dat feest is gegrond en een hartelijk jubelen waardig. Laat ons daarom eens de beteekening en de reden van dat jubelfeest beschouwen. Werkcrs en werkslers uit den texliel en andere vakkcn, met u gaan wij daarom terug naac den tijd, dat duizenden van cns, nog de eerste letter van de Christene Vakbeweging nict kenden. Wat bcleejden wij dan ? Oh ! 't doct ons zeer aan 7 hart, het te moetcn bekennen, hoe wij door cnwetend-heid, onverschitligheid en machteloosheid grieven en misuruiken hadden Le ver-duren. Wij waren, — zou ik het zeggenl ■— slaven, niets meer, niets beter. Werken zooveel we konden zes dcegen per week, ongeveer drie honderd dagen per jaar. En hoe? Wij weten het alien nog zoo goed : Te veel uren per dag, in ongunslige voorwaarden en voor te kleine loonen. Men kende ons om le werken men bezigde ons voor 't werk ; 't was al. De weerde van ons « mensch-zijn », 7 edele van ons werk, telde niet. Mee-spreken in liet bepalen van het beroeps-verdrag (werkkonlrakt) kende men ons niel toe. Neerslig werken, verduldig zijn tn braaf, zwijgen of builen, was 't woord. Tegenover dien loesland slonden wij maehteloos, éénlingen als we waren. De iverlcersdeugden van broederlijkheid en mderlinge behulpzaamheid waren ons mbekend. Ajgunst en soms ook wel haat bestookten ons, helaas ! Van vele duizenden werkbroeders- en •zuslers was die toestand zôô lien jaren geleden. Wij leejden lusschen hoop zn vrees. dolend in het duister, geen vit-tueg vindend. Aan ons eigen overgelaten zouden wij wellichl zoo nog jaren lang als versloolelingen dezer aarde heoben voorlgesukkeld, ware 'l niet geweest dal meer geleerde, breeder anlwikkelde en rijk begaafde lieden uit den begoeden $tand onze oogen openden, den weg naar recht en vrijheid wezen en baanden, ons onderrichlten. Wij, arme werklieden, hoe zouden wij de groole moeilijkheden overwonnen heb-ben, de hinderpalen weggeruimd, die in den iveg slonden om onze vrijmaking en lotsverbetering le veroveren ? Ja, wij ver-drukte en miskende arme werkmenschen, met onze kleine geleerdheid onze enge en bekrompen kennissen, hoe zouden wij uit dien doolhoj en dal lijdensdal zijn gekomen zonder zulke hulp ? 7 Schijnt ons heden nog onmogelijk. Immers, wij waren loch zoo zwak, zoo maehteloos. * * * Sommigen onder ons, de verstandigsten, zagen en voelden wel dat hunne reehlen werden miskend en hunne vrijheid ge-krenkt, dat den werkerssland niel werd geleld en het zoo niet moest en niet moche zijn. Maar helaas ! Spreken, luide spre-ken allhans, dierven en mochtten ze ook niet. Wie aan zijnen werkbroeder dorst zeggen, gij en ik lijden onverdiend, wij hebben recht op meer en beler, wie een woord dierj reppen over samenspanning, werd in den ban der fabrikanten geslagen en was veroordeelcl om vervolging en broodrooj le ondergaan. Wie kent ze niet de ongelukkigen die weken en maanden werldoos waren, op de «zwarle lijslen » stonden aangeschreven, met vrouw en kindercn honger leden, om-dat ze de sloulheid (!) zoover dierven drijven, le spreken over vereeniging, over aaneensluiting'1 Lijden was er, en veel, en dat martelde des te meer af, wijl men het moest ver-kroppen, niet mocht spreken noch klagen, op gevaar af aan zware slrajfen te zijn blootgesleld. Niet alleen binnen, maar ook buiten de fabriek, lagen tal van arbeiders in de kluislers der werkgevers of van hunne ondermeeslers geklonken. Deze hielden winkel of herberg en weê dengene die in hunne huizen geen g s o rt deel van zijn gewonnen, veelal te klein loon verleerd, dikwijls dan nog voor slechte waren. Welgeving en arbeidsopzicht sloten soms moedwillig de oogen voor grieven <n mis-bruiken ; daarbij door te weinig of gebrek-kige inlichtingen vanwege de werklieden, wisten de fabrikanten door allerhande « trukken » aan het oog van die ioezichlers te ontsnappen. * * * Wel waren er ten dien tijde reeds zooge-zegde onafhankelijke mannen aan 7 werk, om de arbeiders redding en verlossing te verkondigen en te brengen. Maar onge-lukkiglijk, dezen onder hen die het hooge en hoogsle woord voerden, waren ver-leiders. In plaals van geluk voor het voik te willen en le belrachten, zaaiden zij onheil. Onder voorwendsel dat zij het werkvolk slofjelijk zouden gelukkig maken en hun godsdienstig leven daarbij buiten zaak bleef, trachten zij de arbeiders in hunne rangen en inrichlingen in le lijven, waar men van hen ongodsdienstigen miek. - 7 Volk, dat alsdan reeds lichamelijk lecd wilden zij daarbij nog zielslijden aandoen. Wij willen het wel bekennen, hunne leerstelsels waren zeer verlokkend en hunne middelen krachlig ; ja, 7 gevaar was groot, vooral omdat door eene andere soorl anli-chrislelijke lieden de grond lot on-kruid en bederf was voorbereid. Vele, zeer vele werklieden, welke lot dan toe trouw waren gebleven aan hun roomsch geloof \ en kristene zeden, gingen in een niet te langen tijd lot den iveg van tijclelijk en eeuwig verval worden gebracht, ware het niet geweest, dat een man opstond, een man zooals er in gansch Belgie maar éénen le vinden is, een man die noemt Eerw. Pater RUTTEN. Ja, Pater Rulten, gij zijl de uilverkorene priester, die dank zij uwe onmeelbare liefde voor de armen en zwakkcn, uw ongeevenaard talent, uwe rijke begaafd-heden, uwe bewonderenswaarclige werk-krachl, uwe minzaam karakter en uw wijs beleid, duizenden arme en verdrukle werklieden, op slofjelijk, zedelijk en geeslelijk gebied hebt gerad. Daarom de. , st en huldigen wij U! in heu J , Wij willetiî zïmi 'hlans wel bekennen, dat qij een.wlfs mvhulp voor uw zegenrijk werk noodig hadt ci daarom gedenken wij het groolsche werk dat den Belgïsclien Volksbond, met dei volksminnenden neer Arthur VERHAEGEN aan 7 hoofd, heefl verricht, door de slichling van het secre-lariaat dat U werd ten dienste gesteld. Ja, den Belgischen Volksbond zijn de meer dan honderd duizend vereenigde kristene werklieden van Belgiè dank ver-schuldigd.Benevens uw secretariaat hadt gij geld, ja veel geld noodig. Uwe medewerkers moesten geloond worden, wanl het waren allen menschen uit den werkerssland die van hun werk moesten en nog moeten leven, het verspreiden van druksels, de propagandareizen, de ontelbare brief-wisselingen, dat ailes vergde groote uit-gaven. Maar Gode zij dank, ook daarin heejl de Voorzienigheid haar werk verricht. 7 Koslle dikwijls wel veel tijd en moeite om dat geld bijeen te krijgen, maar 7 ging toch. Er waren dus begoede men schen die uw werk btgreptn, er 7 nul van beseften en gaven. Ook aan die edele weldoeners zijn de christene georganiseerde werklieden veel verschuldigd. Die hulde en dank besprekende, moelen wij luidop onze goedkeuring uilbrengen over het uitmuntend gedacht, dat het feesl-comiteit heejt gehad wanneer het beslisle, het jubelfeest 4e beginnen met eene alge-meene communie, verders eene solemneele mis en Te Deum. Dat toch, zijn de schoonsle gelegenheden welke konden vtr-leend worden, om eerst en vooral den Gever van aile goed le danken en zijnen zegen als dankbare hulde af te smeeken voor U, eerwaarde pater en al dezen welke U in uw lastig en moeilijk pogen zoo mild bijstaan. Geen twijfel of velen der vereenigde werklieden welke in de onrnoge-lijkheid zijn die geestelijke plechtigheden te Gent bij le ivonen, zullen in hunne wederzijdsche plaalsen eene chrislelijke dankbaarheid willen betoonen en de zegen van den Allerhoogslen afsmeeken voor die edele weldoeners. Mannen en vrouwcn, Jongens en meisjes, Jubell ! Welsiwaar hebben wij nog niet ailes wat we belrachten en vurig verlangen, maar 7 slaat nieltemin vast, dat, dank zij de komst van Pater Rulten, zijn werk en zijne leiding, er in de tien laatste jaren een gansch andere en betere toékomst voor de werkers is gekomen. Neen, ons gelederen zijn nog niet dicht genoeg gesloten, 7 gelai vereenigde werklieden kan nog veel aangroeien, de loonen arbcidsvoorwaard.cn zijn nog voor vele oerbeteringen vatbaar, dat ailes, wij bekennen het rechlzinnig, kan, moet en zal nog verbeteren. Mac 'I blijjl nieltemin waar, dat Pater Rulten den weg heefl^ gebaand, dal dank zijn iev rig j ili'-'o/ iÙlcIivi j I-'.'I " werkslers licl zijn van de krislene vak-vereenigingen, en op gebied van werk en loon, onzeglijk veel verbetering is gekomen.Met reden mogen wij het zeggen en uiljubelen, dat de tien laatste jaren een iijdperk van vrijmaking en verlossing zijn geweest voor de krislene werklieden van goeden wil. Van vrijmaking. Ja, nu toch, mogen en kunnen de werklieden die wil en karakter bezitten, vrij spreken en zich vrij vereenigen. Wel is er hier en daar nog eene bekamping van belang tegen de vakbeweging, maar de gevolgen daarvan worden door de organisatie gerusl gedragen en vergoed. Vrij komen duizenden textielarbeiders en arbeiclslers, in hunne wederkeerige lokalen bijeen, waar ze onderling de belang en van hun vak en van hunne vereeni-ging bespreken. Van verlossing. Inderdaad, 7 is na-genoeg overal uit met die verdrukking en dwang uit politieke of andere redenen. 7 Is omirent geheel en gansch gedaan met dat verplichlend winkel- en herberggaan ; gedaan ook met talrijke grieven en mis-bruiken.7 Grootsle gevaar is weg van de godde-looze propaganda door zekere soort menschen verspreid. Ja, al dezen van goeden wil, zijn verlost, van dien halelijken dwang en verdrukking die jaren lang van ver-schillende kanten op hen woog. 7 Volk is verlost van die onuilstaanbare drukking en overheersching welke het gevoelde van meesters en andere begoede personen en alleenheerschers. Werklieden, jubelt ! Gij vooral mannen en vrouwen uit het texlielvak. Gij bezit immers in het leger der krislene vereenig-den het talrijkste en sterkste regiment. Ook dal is graotelijks aan Pater Rulten le danken. Hij was trouwens een der bij-zondersle stichlers van onze organisatie. Hij was 7( die ons zijn secretariaat ten ] dienste stelde om er de eerste vrije be- amblen werkstellig te maken. Ilij was het die onze voormannen onderrichtle en be- kwaamheid gaf om hun ambt naar be- hooren te vervullen. Hij was 7 die vooral in de eerste jaren van ons beslaan, door zijne wijze raadgevingen, steeds den goeden weg aanwees en ons vooruit hielp. Hij was het ook die, wanneer wij ergens in eene plaals tôt het slichlen eener vereeniging werden verhinderd, aile belelsels deed ver- dwijnen en ons in slaat stelde er degelijk werk te verrichten. Hij was het nog, die in de groole en laslige strijden welke wij hadden le doorworslelen, geld ter onder steuning bijeen wist le brengen en aldus lot de zegepralen grootelijks bijdroeg. 7 Was hij die in vele gevallen door zijn leerrijke vcordrachten talrijke onvereenig- 'r^-tot oii-e oroanisalie bejteerde I menscheii (lir^RMWk "wiïf, —srtr,—rr ;vJ ,..J uw» M >- driftig! Niemand meer dan gij heefl daar reden toe. * * * Heden zal Gent een schouwspel zondet voorgaande te zien krijgen. Verscheidene duizende vereenigde werklieden, met een zelfde gedacht bezield, zullen de straten der Arleveldestad doortrekken en er hunne voldoening en vreugde lucht geven. Zij zullen zingen en jubelen voor de bekomene weldaden ; zij zullen er huldigen Z. E. Kardinaal Mercier van Mechelen den volkslievenden Bisschop van Gent en den beminden Pater Rutten. Duizenden werkbroeders en zusters, die malkander nog nooil zagen, malkander enkel kennen door hunnen eenzelfden strijd, die veelal dezelfde taal niet spreken, maar toch helzelfde doel naslreven, mannen en vrouwen, jongeren en ouderen, uit aile deelen en hoeken des lands, stroomen heden te Gent samen om feesl te vieren O ! plechlige dag 1 Welkom, broeders en zuslers ! Welkom J Gegroet, christene werkers van einde en verre ! Eene trilling van innige en oprechle vreugde doorloopt onze ledematen, bij het overdenken van die plechtige verbrocdering. Denkt eens ! Verscheidene duizenden arbeiders en arbeidslers, behoorende lot dezelfde denkwijze, sprekendc één woord, belrachlende hetzelfde ideaal, strijdende denzelfden kamp. deelmakende van een en dezelfde werkersfamilie : de krislene vakbeweging, komen samen, zullen clkan-der de hand drukken, ja, komen te Gent eendrachlig jubelen om de leniging die door de kristene vereenigde werkersmacht aan hun lijden is gebrachj.. O l mij dunkt, 'k zie reeds die ontelbare massa werkers, allen uitgedorscht in hun beste pak, met een glimlach op de lippen met begeeslerde gelaatslrekken, met den blik vol vreugde en fierheid, alsof zij zegden wilden : Hier zijn de belgische krislene werkers, die, 7 is waar, lang hebben geleden, maar zich eenmaal hebben vrij ge-

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software

Er is geen OCR tekst voor deze krant.
Dieses Dokument ist eine Ausgabe mit dem Titel De textielbewerker: orgaan der erkende vakvereenigingen van de Gentsche textielnijverheid gehört zu der Kategorie Katholieke pers, veröffentlicht in Gent von 1900 bis 1924.

Bekijk alle items in deze reeks >>

Zufügen an Sammlung

Ort

Zeiträume