De legerbode

544 0
close

Pourquoi voulez-vous rapporter cet article?

Remarques

Envoyer
s.n. 1916, 12 Octobre. De legerbode. Accès à 19 avril 2019, à https://hetarchief.be/fr/pid/qb9v11w973/
Afficher le texte

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

i2 Octob^r 1P16 NVim-mer 329 DE LEGERBODE den Dînsdag, Donderdag en Zaterdag verschijnende Dit blad is VOOR DE3 BELGISCHï] SOLiDATlEN bestemd ; iedere compagnie, escadron of batterij ontvang-t lieu of vijftien Fransche eu Nederlandsche exemplaren. OORLOGSTIJD Schetsen en Indrukken van het Front XXV Broer was een stille. Hij leefde zoowat op zijn eentje, zonder echter 't karakter van een heremijt te bezitten. In 't vuur deed hij lovenswaardige dingen, maar sprong nooit verder dan zijn stok lang was. Van hem uit, straalde een beredeneerde kracht, die een stevig evenwicht op zijn doen èn laten uitoefende. Hij sprak niet veel en sloeg dikwijls den nagel op den kop. Rond van oingang, voorkomend in woord en gebaar, beriepen de jongens zich op zijn vriendschap als op een be-looning. Ze vonden in hem een man uit één stuk, waarop ze eventueel rekenen mochten. Er was nochtans iets verwijfds in zijn wezen, dat slechts ©ppervlakkig in zijn manieren doorscheiuerde. Hij dweepte zelfs een beetje met zijn fijnsnedig meisjesprofiel, 't abrikoosvliezige van zijn ge-laatsvel, 't bleek porselein van zijn mat-ombiesde oogen, de kuiltjes die aan zijn mondhoeken spar-telden, wanneer een lach 't ivoor van zijn tariden ©ntsluierde. Hij stapte met zwier en wiegde de heupea bevallig. Een galant luitenantje zei van hem : « C'est une amazone en tenue de campagne ! » Voor mij, was hij noch min noeh meer dan een verdienstelijke huisvrouw. Met hulpvaar-dige hand, hield hij orde in mijn boeltje. Hij bevvaarde de madrigaalkens en rondeelkens, de jeremiaden en krijgszangen, welke ik rijmde tusschen twee bombardementen in, stuurde er kopij van naar dagbladen of tijdschrif'ten, en bundelde mijn handschriften met de liefdevolle toewijding van een middenceuwschen monnik. En dies was hij, om beurte, mijn sekretaris en archivaris. Tevens bezorgdehij me soep enbrood, als men 't ravitaljement blies, riep « présent » op 't appel, wanneer ik afwezig was, en rookte van zijn tabaksratioen, zoo profijtig mogelijk, om er een elxtraatje voor mij op te besparen ! Uit dankbaarheid hielp ik zijn soldij opsmeren, gebruikte van zijn blink om mijn schoenen te poetsen en zijn boter om mijn brood te breiden. J5n die broederlijke, doch eenigszins kostelijke genegenheid, vergoeielijkte hij bij vreemden, met een : 't Blijft immers in de familie ! Krakeeïden we dikwijls, even spoedig verzoen-den we ons. De verscheidenheid onzer natuur kerokkende natuurlijk die kor tstondige botsingeii. Ile troostte me zelve, met de utopie dat ik hem rijn vrijgevigheid zou vergelden, wanneer ik eens een uitgever ontmoeten zou, die mijn oor-logsschetsen in klinkende schijven zou uitwis-selen. Jammer genoeg, in ons kunstminnend Vlaanderen is het erbarmelijk gesteld onder dat oogpunt en bij zonder in deze beroerde tijden, (Trots ailes blijf ik op dien Messias wachten, met het blijde geduld vaa een joodsch winke-liertje.)Nu we in groote rust waren, gmgen we zeker samen op herberg. Ik bestelde en broer betaalde. Te gaar dronken we op de gezondheid van onzen tegenwoordigen en toekomenden geslachtsboom. Onze dronkenschap gaf echter nooit aanleiding tôt publieke standjes. De Belgische Scholen in Frankrijk Onder de Belgische scholen die er in Frankrijk zijn opgericht is die te La Rochelle een van de meest voorspoedige. Zij werd op 1 Maart |9l5 opgericht ; het bestuur is toevertrouwd aan den heer Constant Balduck-Loncke, hoofdonder-■wijzervan de gemeenteschoolvanNoordschoote, aan den Ysar, waar het bekende Veerhuis staat. De sehftol ontving het bezoek van Mgr Eyssau-thier, bissehop van La Rochelle, van de heeren Landrodic, prefekt, Decourt, maire van La Ro-phelle, Blanchon, voorzitter van het Fransch-Belgisch komiteit, alsook van leden van het ko-jmitêit en van den heer Hubert Verwilghen, afge-vaardigde van de regeering. Eerlang zal zij be-eoek van verscheideao ministers krijgen. Er was toch zoo god<ielijk veel plezier t® scheppen, in 't popperige badstadje, waar onze bivouakvuurtjes wapperden naar de vier wind-streken. 't Geleek net of we niet op oorlogsvoet leefden, en de strijdbijl vijjf voet onder de aarde stak ! Luchtlge, ruime oafé's zaten opgepropt met soldaten, op zwier. Op de terrassen, langs den zeedijk, speelden fij 1*3 orkestjes. Achter de wuivende bladen papier, Iïeten de muzikanten de snaren beven van hun zingende violen, tripten de vingers over de wit-en-z warte toetsen der Pley-els. De zon tintelde op anoeperige likeurborrel-kens en parelende wijnroemers. t Bier stroelde uit glazen kannen in pot en pint. In rieten leun-stoelen lagen rilde ofïiciertjes Khédive te rooken, met een wuftig-oosterache bevalligheid, even snijdig en pikant als den 21° Juli, na de parade; er waren er, die met den top van hun rijzweep de blauwe rookwolkjes uiteenjoegen of al schui-felénd de zigeunerwalskens van het orkest bege-leidden. Kliekjes piotten zwermden voorbij. of flikkerden arm aan arm, achter wat ketelmuziek. Ze storinden hier en daar een kroegje binnen, fakkelden sigaren die niet branden wilden, of sjiekten met opgebolde kaken, dat het sap langs hun kin zeeverde... Op 't strand werd voetbal gespeeld of gekçerst. Er lagen mannen in zee te zwemmen. te vechten tegen de aanrollende en opénstuivende golven, te zwalpen, den buik als een boei, opgeblazen... De sloepen zeilden heen en landden aan zonder dat er acht op gegeven werd. Alleen soms, riep een vieze kwast een guitig woord naar de poezelige deernen, die de wijmen korven, zwaar van visch of garnalen, heupwiegend wegdroegen... De lucht gonsde van de feestelijke stemming. Ieder in zijn eigen kringetje bralde en boemelde met breugelsche gulzigheid. 's Namiddags, aan de winketten der kinema's, drumden wel duizend soldaten om 't spektakel bij te wonen. 't Programma veranderde tweemaal per week : Charley Chaplin defileerde na Zigomar, en Nick-Carter, met zijn detektievenkop, leidde de toegchonwers tôt in de internationale krochten der sameu-zweerders en bandietenclubjes. 't Geld rolde grof en gezwind, bij slempartij en goeden sier, en de sjacherende koopluitjes en joviale herbergiers, zagen 't in hun tooglade stortvloeden, in gudsend-rijken stroom. En in de soliede brandkasten stapelden de goudvinkjes zich van lieverlede op, waar ze veilig lagen als 't Rijngoud in 't sprookje der Nevelingen. Bij* de gulle jongens echter, bleef er niets over dan wat haarpijn. Was dat de reaktie van het maandenlange leven in de woestijn, of een middel om 't heim-wee van een al te lange afwezigheid, te ver-geten ? De ploeg van II/2 had 00k een feestrooster opgesteld. De groote uitvaart zou plaats grijpen, De Eerste Holen in de Kempen De werken in de koolmijnen van Winterslag zijn zoozeer gevorderd, dat het bestuur dei maatschappij de eerste ontginde kolen heefl kunnen verkoopen a*an de werklieden der mijn en tegen 2 fr. 60 de 100 kilogr., een zeer voordeeiigec prijs dus. Vele werklieden en de bewoners dei streek hebben deze eerste Kempische kolec willen beproeven. Het Geboortecijfer te Berlija Van Mei 1915 tôt April 1916, hebben de dien-gten van den burgerlijken stand 10,696 minder geboortens in te schrijven gehad, dan gedurende hetzelfde tijdperk 1914 tôt 1915. Van Mei 1915 tôt April 1915 waren er 38,587 geboortens; 27,891 waren er van Mei 1915 tôt April 1916. De vermindering wordt nog grooter daarna. De maanden Mei, Juni en Juli geven voor Berlijn slechts 5,859 geboortens, tegen 7,578 voor hetzelfde tijdperk in 1915 en 10.029 voor 1914. In verhouding met de geboortens van 1914, bereikt de verniincteriug te Berlijn het aanzienlijk getal van 421. h. den eersten Zondag na hare intrede...'t Moest een soort taptoe zijn, die de kermis inluidde, want er stonden nog andere nummers op 't programma, als b.v. de vertooning van een poppen-spel, in navolging van den beruchten poesjenel-lenkelder, te Antwerpen, op den Bloedberg gevestigd, en waarvan Conscience zelfs, in zijtt jeugd, een trouwe bezoeker was. Stokken-en-Zeilen had een muilezeî bemach-tigd.Waar? Beroepsgeheim ! 't "Was een schraal, pover dier, met lange lepelooren en schurftige plekken op de vacht van den rug. De ribben hoepelden in beenige reepen onder de huid. Aan al wie 't gelooven wilde vertelde Stokken-en-Zeilen dat hij een ltoofd gevonden had, maar dat er een muilezel aanhing en 't slechts bemerkt had bij zijne thuiskomst. In de keuken had hij 't hon-gerige beest mogen stallen. Hij hoopte het vet te mesten, en dan aan een voordeeligen prijs te verkoopen. Ondertusschen zou hij er nog een brok plezier aan beleven. Wie had er de grap van den Poesje aangekon-digd ? In een oinzendbrief— voor de gelegenheid door Wannes opgesteld — werd den makkers gemeld, in den bombastischen stijl der XVII* eeuwsche rederijkers, dat er eerlangs een sensa-tioneel treurspel zou opgevoerd worden. De roi-len zouden vertolkt worden door den Rosse, KrommeNeel,Vallenkrist, Paat-Vandetta, Schule Van der Linden, e- a. notabele artiesten, allen lid van het gezelschap, thuis in den wereldbe-roemden Schouwburg van den Bloedberç, te Antwerpen. Ze hadden de plaat gepoetst ait Belgiê, omdat de Duitsche overheid hun kelder gerekwisitioneerd had, om er de tropheeën in te bergen, buit gemaakt gedurende hun rooftocht» te Leuven, Dendermonde, Dinant, Lier, en meer andere verwoeste of geplunderde steden. En zoo waren de bestuurders genoodzaakt geweest hnn vertooningen te staken ! Gedreven door dezelfde vaderlandsliefde die hen doorvonkte bij 't spelen van « Jan Breydel en Pieter De Coninck », hadden ze 't plan opgevat, nabij 't front, opnieuw hun tooneelspelersleven te hervatten, ten eindo wat afleiding aan de soldaten te verschafTen. En zoo kwam het — altijd volgens Wannes' omzendbrief — dat de beide bestuurders van den Poesje, een overeenkomst gesloten hadden, met de vroolijke bende van II/2, om een patriotisch drama voor 't voetlicht te brengen, getiteld : « De Zwanezang der Pinhelmen. » De jongens ademden in blijde verwachting. Ze vermoedden echter niet dat al hun kabaal eindi-gen zou, met de mobilisatie der plaatseiijke poli-tie...Broer viel echter schielijk ziek. Hij kreeg buikloop. Hij vermagerde zichtbaar. 's Avonds doorgloeiden hem felle koortsen. 't Verergerde zoodanig dat hij algauw niet meer van zijn bus-sel stroo opstaan kon. De dokter ontbood een automobiel van 't Rood-Kruis. Op 't briefje voor het veldhospitaal las ik : 1 Entérite. » Toen hij heengleed bleef ik, als van Lotje getikt, te mid- # den van den steenweg staan, tôt het suizelend voertuig niets meer was dan een balleken dat voortroldff in een poeiering van stof. Voor mij was dit vertrek een ongenadig verlies, waarin ils me slechts bezwaarlijk sussen kon. En bij 't eerstvolgende middagmaal deed ik er reeds de ondervinding van op : Ik zat zonder soep en zonder vleesch ! ('t Veroolgt.) Fritz Franckbn. ■ China in Havre De Chineezen, die in de omgeving vàn Havre in de munitiefabrieken werken, hebben Dinsdag den verjaardag gevierd van de instelling der re. publiek in hunland. Met twee honderd bijna zijn ze in de stad aangekomen in stoet, met voorop hun vlag rood, geel, blauw.wit en zwart en tam* tamspelers. Een î-eusachtige zonnescherm, in veelkleurîj zijdepapier, kwam achter de groep muzikanten; daarna volgden de betoogers die vaderlandsché wijzen en zangenuitvoeraen. De stoet is door de stadgetrokken, geleid doof gehelrnde politieagenten te paard en heeft den weg ingeslagen naar Harfleur ; overâl werdeû ze vriendelijk begroet.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.
Cet article est une édition du titre De legerbode appartenant à la catégorie Oorlogspers, parue à Antwerpen du 1914 au 1940.

Bekijk alle items in deze reeks >>

Ajouter à la collection

Emplacement

Sujets

Périodes