De legerbode

346911 0
close

Pourquoi voulez-vous rapporter cet article?

Remarques

Envoyer
s.n. 1915, 15 Avril. De legerbode. Accès à 21 mars 2019, à https://hetarchief.be/fr/pid/5m6251g59x/
Afficher le texte

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

DE LEGERBODE den Dinsdag, Donderdag en Zaterdag verschijnende Dit blad is VOOR DE BELGISCHE SOLDATEN beslemd ; 'iedere compagnie, escadron of batterij ontvangt tien of vijftien Fransche en Nederlandsche exemplaren. Het Duitsche Viooltje 't "Was reed» lang' geleden dat wij liet Duitsche viooltje niet meer hadden gezien. Dit zedige bloempje was van het Duitsche grond gebied verdwenen evenals het vergeetmijnietje en de Duit" sche sentimentaliteit. Sedert de lauweren van Blücher te Waterloo, sedert den oorlog tegen de hertogdommen, en vooral sedert Sadowa en Sedan, was dit bloempje misprezen, zelfs een weinig veracht door de veroverende Duitschers, de pangermanistisehe Duitschers, de Uebermenschen van de Kuituur, die, nog meer Bismarckiaansch dan Bismarck zelf bij het streven naar eene wereldpolitiek, van niets minder droomden dan van het beheerschen van Europa en van de gansche wereld. Maar de Marne, de Aisne, en de Yser lagen in den weg, evenals eenige ernstige haperingen rondom Lemberg, rondom Warschau en Przemyzl, De « broederlijke bondgenoot» stort ineen, niettegenstaande zijne reusachtige voorbereiding. Wat de Turksche kalkoen betreft, die zal men Weldra aan het spit kunnen rijgen. En zie nu, juist op dit oogenblik, — o wonder van den oorlog! — verschijnt het lieve bloempje weer. Om er van overtuigd te zijn, luister naar bet wijsje, dat een bekend Berlijnsch publicist, M. Paul Michaëlis, aanheft. Ziehier hoe hij zich uitdrukt in zijne laatste wekelijksche kroniek in het Berliner Tageblatt, het groote liberale dagblad: «Heden zien wij slechts ééne zaak, hoe moeilijk hst voor ons is, onze nationale eenheid en onze Vrijheid te bewaren. Veel personen hebben al te gemakkelijk gedroomd van eene overwinning op onze vijanden. Nu zijn wij bescheidener geworden en het zal voortaan klaarblijkend voor ons zijn dat wij slechts ten koste van zeer groote opofferingen een geheele wereld van vijanden — en zeer moeilijk — zullen kunnen overwinnen. k Allen hebban, sedert langen tijd, de hoop opgegeven dat, tusschen heden en morgen, de Duitsche geest de wereld redden kon. Het was Boodig dat wij tegen onzen zin werden overtuigd en dat de onverbiddelijke feiten ons vei' lichtten te zien dat het er niet op aankomt eeni lantazis-tische wereldpolitiek te verwezenlijken, maar Wel onze haardsteden te verdedigen. Het zou I nutteloos zijn de bijzonderheden van een eindvrede vast te stellen. Maar, in ieder geval, moet ons doel zijn ons nationaal bestaan zoo lang mogelijk te verzekeren. » Dat zijn inderdaad verbazende woorden. Gisteren nog verklaarden ons de Duitsche dagbladschrijvers, die van het Berliner Tageblatt zoowel als de anderen, — ten bewijze mogen de redevoeringen van den zachtmoedigen Max Hochdorf strekken, — dat het uur gekomen was onder het Duitsche juk het hoofd te buigen, en dat wij er bovendien zeer gelukkig om mochten 2ljn, daar wij eindelijk de weldaden der kuituur S^ngen genieten. België, Holland, Denemarken, Nool-d en Noord-ostelijk Frankrijk, al de kolonieën van u allen, a' a"es moest om te beginnen Duitsch worden. en beleedigde ons, men beschimpte ons en, Blet tevreden hem te vermoorden, moest Kaïn Sa' noS over Abel uitstorten, lijk het zeer _> ach tig een groot Zwitsersch dichter, Karl öpitteler, heeft uitgedrukt. Ach! welk een verschrikkelijken schalpdans °e en de Duitsche barbaren uit in onze ver verwoesting, van brutaliteit, welke onlketening van wildheid, 't Is toen dat de Duitsche ziel zich in al hare schoonheid heeft getoond. Wij zegden het nochtans : Wacht deü tegenslag af en gij zult hunne platheid zien DeBernhardi's, de Michaëlis en al de anderen, hoe zijn ze van toon veranderd. a Wij zien slechts eene zaak: hoe moeilijk het voor ons is onze vrijheid en onze nationale eenheid te verzekeren. i> Welke bescheidenheid ! Hoort gij het? Zij gelooven zelfs niet jneer aan <le mogelijkheid altijd hunne nationale eenheid te behouden. Zij vragen slechts ze zoo lang mogelijk te verlengen. En hunne legers zijn nog in Frankrijk, in België, in Polen ! Geen Belg, geen Franschman twijfelt aan eene nabije eind-overwinning. Zij twijfelen reeds aan de mogelijkheid hunne nationale eenheid te behouden.J a, er zijn nog helderziende mannen in Duitsch-land! Spijtig dat zij zich nog onlangs evenals de anderen lieten verblinden. Zij zouden van den valstrik hebben geprofiteerd, zoo de valstrik gelukt ware. Zij zullen met de anderen mededoen in de nederlaag en in de boete. Wij gelooven niet meer aan het Duitsche viooltje en wij zullen er nooit meer aan gelooven, noch aan zijn sentimenteel vergeetmijnietje. De giftige bloem van hunne barbaarschheid heeft ze gedood. MILITAIRE BERICHTEN Men heeft aan den Minister de vraag onderworpen of de militairen, wier termijn van normalen werkelijken dienst gedurende den oorlog ten einde loopt, opnieuw dienst kunnen nemen voor één, twee of drie jaar, wat hun zou toelaten als opnieuw dienstnenaenden te worden aanzien en de vergoeding te ontvangen welke aan dit soort vrijwilligers toekomt. Bij omschrijving van 4O" April heeft de minister laten weten dat deze vraag ontkennend moest worden beantwoord, krachtens artikel 3, hoofdstuk I van de militiewet. DRIE GRACHTEN De óffit-ieele berichten hebben hèrliaaJdie len gesproken over dat punt van het front. Wij achten het nuttig eenige inlichtingen te gr v en nopens de ligging van dat plaatsje, dat enkel opgegeven staat op kaarten op groote schaal. Drie Grachten wordt waarschijnlijk alaoo geheeten, omdat op die plaats het kanaal van den Yzer naar Ieperen. dat van de Ieperlee en de Maartjevaart samenloopen. Drie Grachten is een gehucht van Noordschoot® en bestaat uit een twintigtal huizen gebouwd aan de beide oevers van het kanaal dat, ongeveer 9 a 10 meter breed, over 't algemeene de richting Noord-Zuiden voigt en den Yzer met Ieperen verbindt. Ret gehucht ligt op 1 km. afstand v^a hetreed^ beroemde Veerhuis! Op den linkeroever van het kanaal en nabij de brug, die leidt tot de» steenweg en den buurtspoorweg van Noord» schoote naar Merckem, staan twee huizen ia puin ; op den rechteroever staan de huizen langs den waterloop gezaaid op 20 a 30 meter van den oever. Ten Westen, strekt de inundatie zich uit tot Noordschoote, dat ligt op 1 kilometer atAtter Drie Grachten zelf. Op den rechteroever is het overstroomde terrein niet zoo uitgestrekt; talriika kleine eilanden steken hier en daar boven het water uit, vooral in de buurt van het gehucht waarvan hier sprake is. Onze troepen betrekken den linkeroever (Westen) van het kanaal, 't is te zeggen de in puin liggende woningen en barrikaden in zakken met aarde gevuld ; de Duitschers staan op den rechteroever (Oosten) ; ze hebben mitrailleurs opgesteld in de gedeeltelijk vernielde huizen. lederen dag bombardeeren ze den linkeroever en bestoken zonder ophouden de barrikades met hun geschut van 77 en revolverkanons van 37. Deze laatste dagen werden verschillende nachtelijke infanterieaanvallen beproefd met behulp van vliegende loopbrugjes, die ze over den waterloop werpen. Drie Grachten is eigenlijk maar een vooruit-gesehoven post van de Belgische troepen. Indien de vijand hem bemachtigt, kan dat geen het minste belang hebben in taktisch opzicht, want de Duitschers. om verder door te dringen, hebbes, enkel de baan, die tot aan Noordschoote een engte uitmaakt tusschen de onder water staanda vlakten. 15 April 1915 iNummer

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.
Cet article est une édition du titre De legerbode appartenant à la catégorie Oorlogspers, parue à Antwerpen du 1914 au 1940.

Bekijk alle items in deze reeks >>

Ajouter à la collection

Emplacement

Sujets

Périodes