De legerbode

447 0
close

Pourquoi voulez-vous rapporter cet article?

Remarques

Envoyer
s.n. 1917, 29 Decembre. De legerbode. Accès à 24 août 2019, à https://hetarchief.be/fr/pid/pn8x922773/
Afficher le texte

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

den Dinsdag, Donderdag en Zaterdag verschijnende IPit blad is VOOR DE BELGISCHE SOL.DATEN bestemd ; iedere compagnie, escadron of batterij ontvang-t tien of vijftien Fransche en Nederlandsche exemplaren. Ohze Landgenooten in Prankrijk Te Lyoa Éen geheelen tijd lang, was Lyon het midden-rnint van de gerapatrieerde burgers die uit Pnitechland aankwamen, of, juister nog, het floorgangspunt van waar zij zich naar allerlei Iwstemmingen in Frankrijk begaven. Op grond fan de beschikkingen die eenige weken geleden te Evian, in overleg met de Fransche, Britsche èn Belgische overheid genomen werden, worden heden aile operaties aangaande het aanwijzen der bestemming, zoo verklaart ons de heer Mulatier, konsul van België, door den Belgischen loramissaris in het station van Evian gedaan. Lyon blijft echter het overigens tijdelijk aiddelpunt van aile militaire gerapatrieerden : krijçsgevangeiien in Duitschland of geïnterueer-den in Zwitserland, De groote Rhone-stad telt echter slechts een duimuitid vlnchtelingen uit ons land. Pater Philippe, Belgisch aalmoezenier, schreef er de Meu van toe aan sommige moeilijkheden voor Wat het plaatsen van het werkvolk betreft ; wat Siaakt dat onze landgenooten, die hier voor korten tijd. vcrblijven, ofwel naar de plaatsen binnen in het département, ofwel naar Parijs ([Wtunrd worden. Daar de stad, volgens den heer Mulatier zelf, (œe verschanste legerplaats vormt, is de toela-finj tôt verblijven eenigszins beperkt en aan nkere reglementen onderworpen; dat legt even-«ms uit waarom hier slechts een betrekkelijk gtring getal Belgen verblijft. Lyon bezit verscheidene werken. Daar is eerst het hulpkomiteit voor Belgische tlnohtelingen : Eerevoorzitters de heer Herriot, ond-minister, maire en senator, en de heer kon-etl ran België ; voorzitter, den gepensionneer-deu luitenairt-kolonel Paulis, van de BH^che artillerie. Verder bestaan er nog : militait- centrum ; Een rekruteeringsbureau on.1er bevel van den liolonel der infanterie Hougardy ; Een rekruteeringscommissie, onder voorzitter-Ktap van den Brusselschen magistraat Fromès. godsdienstige leiding van deze verschillende eenheden is toevertrouwd aan pater Philippe. Onder de Belgen die hier per toeval gevestigd rijn er die, na te hebbeu deel genomen aan M tentoonstelling van Lyon in 1914, door den potsen Duitschen inval werden verrast en zich il de onmogelijkheid bevonden om terug naar Mnne haardstede te keeren. Maar de groote jMerderheid van onze landgenooten hier, bestaat Mt vlucbtelingen en gerapatrieerden ; onder onze kadgeuooten, die zoo onlangs uit Duitschland *«ergekeerd zijn, bevindt zich het gemeente-'ïadslid van Luik, den heer Leblanc. Het hulpkomiteit, dat ondersteuning verleent geld en in natura, wordt aangevuld door een "«vluchtsoord waar de aankomende Belgen, tien a,8*n lang kosteloos gelogeerd worden en tevens 8#ed voedsel ontvangen. "f werd tevens een maatschappij Union belge ff»ticht, die zich de ontspanning ten doel stelt. heeft eveneens geld rond gehaald voor onze ^'Jfsgevangenen en onze soldaten, en wordt ^orgèzeten door een Belg, den heer Gritte, be-Wurder van een Fransche privaat-nijverheid. Ratonsook nog de Amicale belge vermelden, | door paler Philippe, die aangevuld door : 1* Een centrale voor aankoopen onze landgenooten zich in het klein, allerlei "j-waren tegen de groot-prijzen kunnen aan-Miafren ; 2° eene spaar-vereeniging, geliecht aan ® spaarkas van Lyon, en die des Zondags werk-S*01 ^9°dat de werklieden, die in ae week Vrij zijn, er dien dag hun spaarpenuingen Wftnfcn gaan storten. îk » on(*erwijs van onze kinderen geschiedt in fransche stadsscholen ; om dit aan te vullen Belgische vaderlandslievende gevoelens te ^ernotidên werd er eene « Donderdag-ldas » P^neht, waar 60 leerlingen op de §00 het P'Crricht ontvangen in het vlaamsch voor gods-erL geschiedenis en aardrijkskunde van felft'ë ; zij worden gegeven door den heer Fro-®" ea pater Philippe? V Er bestaat geen Belgisch militais werk te Lyon ; tochverleent het Fransch tehuis voor ver-lofgangers, een initiatief uitgaande van het ge-meentebestuur, een ruime gastvrijheid aan onze soldaten. Het herbergt gewoonlijk 15 tôt 20 van onze verlofgangers. De heer Mulatier, die ons deze bijzonderheden verschaft, verklaart ons dat hij niet één Belg gezien heeft, die niet ontroerd was door het gastvrij onthaal dat hij in dat huis genoot. Laat ons, om volledig te zijn, zeggen dat de h. konsul van België, de burgers en militairen die zieh op hun doortocht in deze stad bevinden, vriendelijk en gastvrij onthaalt. Aan deze laat-sten overhandigt hij, behalve een kleine soin geld. een lederen zakje dat onder andere een medalie in wit metaal bevat die op den voorkant het portret van onze vorsten voorstelt, op den achterkant ons devies « Eendracht maakt macht » en de beroemde oude spreuk, die door de eeuwen heen.zoo goed ons leeden onze vreugde, gansch onzen strijd voor de vrîjheid weergeeft : Forsan victi. — Servi nanquam. (Misschien overwonnen. — Nimmer Slaaf.) Jean Bar. vvau Kerstmis op het Belgisch Front Kouingin Elîzabeth biedt de Soldaten en Gewonden hare Wenschea ( Van een Ooggetaige.) Belgisch Front, 25 December. Koningin Elizabeth is voortdurend op de baan langs de wegen aan het front, steeds onvermoei-baar in het vervullen van de edele taak die hare goedheid op zich genomen heeft : De moeder en de zuster te zijn van al de soldaten die voor het vaderland strijden, de raadgeefster van allen die reeds sedert zooveel maanden gescheiden zijn van hun familie en van al wie ze lief hebben. Op dit einde van het jaar geeft zij nog meer blijken van haar ij ver om goed te doen. Het is nu Kerstmis en weldra zal het Nieuwiaar zijn. Hare Majesteit heeft gewild dat elk der onzen zijn geschenk zou ontvangen. Zelf gaat zij ze aan de zieken en gewonden brengen. Twee dagen geleden heeft men haar te Pervyse kunnen ontmoeten ; gisteren was het in het gast-huis te Beveren, aan den Yser. Zeer eenvoudig, zooals altijd, was de Koningin gekomen, verge-zeld van de gravin de Jenay en van majoor Preudhomme, alsook van prins Karel, in zijn blauw marine-uniform. Hare Majesteit werd ontvangen door dokter Burger, adjunkt bestuurder van het gasthuis, en door commandant Fivé ; zij wandelde door al de zalen, sprak met al de gewonden, alsook met de burgers die door de bomrnen van de vliegeniers of door de kanonnen met lange draagkracht, waarmee de Duitschers de dorpen acliter het front bombardeeren, getrofflen waren. Haar glimlach, die slechts den weerglans is van haar schoone ziel, werpt een liehtstraal in de zalen waar men lijdt ; haar eenvoudige woor> den gaan recht naar het hart van de gewonden, want het is het hart, dat aile ellenden mede voelt, dat zij spreken laat. Met een mooi, moe-derlijk gebaar, geeft zij hen cigaren, cigaretten, ehokolnde, bloemen ; en meer nog dan om den tabak en de versnaperingen, zijn onze gewonden haar dankbaar om de bloemen ; hun een takje mimosa brengen is hnn een kiesche attentie be-wijzen, en dat teekent wel het hart van de geef-ster ; daaraan zijn zij vooral gevoelig. De Koningin heeft niet alleen aan de gewonden van Beveren gedacht. Zij heeft ook kruisen van hare orde uitgedeeld ; de orde van Elizabeth werd aan drie ziekenverpleegsters overhandigd : Mejuffers Henry, Brouders en de Cléry, terwijl Hare Majesteit ze bedankte in enkele welgekozen woorden, voor de diensten die zij bewezen en voor de zorgen die zij steeds aan onze zieken en gewonden hadden gewijd. gC W UUUOU uauu^u goYVijUi Yoor het Rood-Kruis — Ontvangen 1 fr. van den ofïïcier-betaalmeester J. PiérarDj D. 169: Voor eene inlassching in de K.B, DE BELGEN IN NEDERLAND Het « Nederlandsch Comité tôt sleun van BeV gische en andere SlachtofTers », onder het eere* voorzitterschap van den heer G. Van der Aà, con-'sul generaal van België te Anisterdam, heeft onlangs het verslag gepubliceerd over zijn werking va» Sû Mei 1916 tôt 21 Mei 1917. In e«ne r»de van den voorzitter, den heer Tb. Stnart, gehouden ter algemeene vergadering va» 21 Mei 1917, te Amsterdam, vinden wij volgende belangwekkende inliohtingen betrekkelijlî de in Nc-derland verblijvonde Belgen. In October 1914, na den val van Àntwerpea, was het de Nederlander, die met kraeht ea beleid, de angstige en ailes ontberende massa's Belgen moest helpen. Toen werd overwogen, of onze gasten in Nederlandsche gezinnen^ daa wél in speeiaal voor Belgen ingerichte verzamel-plaatsen zouden verblijven. Zij, de gasten, lietën. zich leiden ; zi j wenschten kalmte na den storrti, en berustten. Naarmate de gedacht en zich Op de toekomst vestigden, traden de Belgen met eigeu wenschen naar voren. In bel begln van 1915 kwam het Comité Officiel Belge tôt stand, ingesteld door de Belgische Re-geering, ook een officieele School regeling, onder de auspieiën der Nederlandsche en der Belgische Regeering. t In 1915 lieten de geînterneerden in grooten getale hunne vrouwen en kinderen overkomen. Daarvoor werden houten gebouwen geiet. Tal van Belgische belangen organiseerden zich ; ik noem slechts : de Spoorweg-, Telegraâf-en Postambtenaren, de Doctoren, de Oandidaat-Notarissen en Notarisklerken. In de vluchtoorden vormden zich vereenigin-gen. Voor Belgische afgekeurde militairen wer<t afzonderlijk gezorgd. Kunstenaars organiseerdert uitvoeringen en tentoonstellingen van Belgisébt werk. Het vakonderwijs werd ter hand geno» men. Verschillende banken en crediet-instellip» gen voor Belgen kwamen tôt stand, opdat zij; die in eigen land waarden hadden, zich in oas land zouden kunnen helpen. Allengs trachtten enkelen, latervele, Belgische mannén, en ook vrouwen en meisjes, in hun onderhoud te voorzien. Zoo zijn er werkplaatsen door hen opgericht, zaken begonnen en hebben velen in bestaande zaken en labrieken werk: gevonden. Zelfs vereenigden zich de Belgen, om bnitea de grens van ons land, hunnen noodlijdendeçi landgenooten te hulp te komen. En zoo zijn er, naast talrijke liefdadige Komiteiten van Nederlandsche zijde, ook door de Belgen organisaties van allerlei aard in het leven geroepen. Met voldoening mag ik er op wijzen, dat vesj» Belgen allengs in eigen behoeften voorzien. Doeh, het aantal onzer gasten is niet in belangrijke mate afgenomen, omdat het verkeer met hët buitenland telkens meerdera moeilijkheden on-dervindt.Zelfs komen er, zooals bekend, dagelîjk^ lieden over de grenzen, die wel niet direct op d# zorgen van ons comité zijn aangewezen, dochy of naar de vluchtoorden gaan, of zich in «us groote steden vestigen. De zucht naar volledige vrijheid van doen> van komen en gaan, heeft bij de Belgen e«® voorkenr doen ontstaan tôt het leven in eigen gezin, boven het bewonen der vluchtoorden, waar zij in mat«ri«elen »in zonder zorgern zijn. Nauwe bandon zijn hier sinds 1914 geslotea, velen hebben hier nieuwe vormen, nieuwe st-woonten en modes inge voerd. Ook de Hollandsch» aard zal niet zonder invloed op de Belgisch© sa-menleving in ons midden gebleven zijn; belangrijk percentage van Belgische buren vtlîj: onze groote steden. Laat ons wederzJjds goede van elkander overnemen, elkander steu* nen in dezen tijd van nood, en voorts in a lie bescheidenheid datgene doen, wat ons gevraagcL wordt, rekening houdende met de energie o^zap gasten, die ziel)zelf wegen banfen, naar eigwi inzicht en wenschen. Zoo mogen wij ons werk wellicht spoedig voltooien, en de banden in moeilijke dagen çç» legd, bevestigen in een tijd ven zotmigeu vrodeti 129 December 1917 Nnmmer 519 ■Hynllli JLMl'B'.Wff"W". """

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.
Cet article est une édition du titre De legerbode appartenant à la catégorie Oorlogspers, parue à Antwerpen du 1914 au 1940.

Bekijk alle items in deze reeks >>

Ajouter à la collection

Emplacement

Sujets

Périodes