Het Vlaamsch heelal: katholiek - zondagsblad

297 0
close

Pourquoi voulez-vous rapporter cet article?

Remarques

Envoyer
s.n. 1918, 01 Juin. Het Vlaamsch heelal: katholiek - zondagsblad. Accès à 26 août 2019, à https://hetarchief.be/fr/pid/tt4fn12056/
Afficher le texte

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

BORGERHOUT, 1 JUNI 1918 ÎO Centiemen Nr 22. 41* Jaar HET VLAAMSCH HEELAL alles in te zenden vôôr donderdag middag — Inschrijvingsprijs : 5 Frank — Weekblad vooi* Wlaamsche en Algemeene Belangen Bdreel en Drukkerij : Carnotplaats 65 Aankondigingen : 20 Centiemen den regel Straffeloosheid en Tucht "™—™ ! Wat thans een groote hinderpaal is tôt handhaving der tucht ot regelmatigheid, zoowel in persoonlijken als algemeenen zin, 't is de berekening op straffeloosheid. Zoowel goddelijke, kerkelijke als burger-lijke wetten worden daarom door velen lichtzinnig overtreden en die geruststel-ling van straffeloosheid zet hen tôt meer misdaden ot tekortkomingen aan. • * * * Wij hooren dikwijls de meening uiten, dat kinderen niet kunnen gestraft worden om de misdaden hunner ouders. Met eene zekere verontwaardiging verwerpen zulke lieden die veronderstelling, die in natuurlijke zaken nogtans eene vaste en niet te ontwijken waarheid is. Maar 't is de goddelijke macht niet die de kinderen straft, maar de ouders zelven. Door dronkenschap, door onzedelijkheid en meer andere ondeugden, leggen zij in hunne kinderen de kiemen der straf, gelijk een boom slechte vruchten voortbrengt wanneer hij niet goed door de natuur begiftigd is. * * * Dezelfde bemerkingen zijn voorgekomen tijdens de rampen van den oorlog. Men kon niet aannemen dat die gebeurter.issen eene straf waren, althans niet rechtstreeks van Godswege, en dit was waarheid. Maar de strat kwam voort uit de kort-zichtigheid van burgers en staatslieden, die de beste inkomsten der landen gebruikten om rampen uit te lokken onder voorwendsel deze af te keeren. Wat er verder gebeurde, was dus de schuld der menschen, burgers en staatslieden, die doorgaans niet wilden luisteren naar goede raadgevingen en verwittigingen. * * * Eene andere berekening op straffeloosheid vindt men nu ook veel in burgerlijke zaken. Woekeraars en oneerlijken van allen aard, meenen dat er na den oorlog van hunne misdaden geene spraak meer zal zijn ; dat zij in vrede zullen gelaten worden en des noods hunne oneerlijkheden zullen kunnen voortzetten. Het is stellig dat zij misrekenen en dat zij zullen moeten boeten voor hetgene zij misdeden tegen-over hun eigen volk en hunne medebur-gers.Een ander soort lieden die op straffeloosheid rekenen, zijn deze die om zekere gegronde reden eene vrijstelling bekwa-men voor hunnen vaderlandschen plicht onder voorbehoud eener verbintenis tegenover ouders en tamilieleden. Niet zoodra echter meender. zij vrij te zijn, of zij verlooehenden die verbintenis en lieten ouders en familieleden die recht hadden op hunnen steun, in den steek en soms in armoede. Het is stellig dat die lieden later hun vaderlandschen plicht zullen moeten nakomen, alhoewel zij thans meenen op straffeloosheid of op voort- durende ontslaging te kunnen rekenen. * * * Tijdens den vrede wierden ontslagingen van dien aard ook slechts toegestaan, onder voorbehoud dat de toestanden die deze ontslagingen verrechtvaardigden, een zeker getal jaren zouden blijven bestaan. Kwam men aan die bepaling of voorwaarde te kort, dan had de ontslaging geene reden van bestaan meer en men wierd opgevorderd zich aan de wet te onderwerpen. Zoo zal het nu insgelijks worden toegepast, wanneer regelmatige toestanden zullen weergekeerd zijn. * * * Het besef van verantwoordelijkheid, van wet- en natuurkennis, van zedenleer en burgerdeugd laat bij velen dus te wenschen. Het eigenbelang overheerscht bij hen ailes, zoowel als eene algemeene achteloosheid en misopvatting van plich-ten en rechten.' Zij zijn onverschillig in aile zaken die de menschelijke waardig-heid moeten verheffen en steunen, omdat zij geene straf vreezen en geene tucht kennen. * * * Dat dit slechte voorbeeld in hunne onmiddellijke omgeving veel kwaad uit-oeient, vooral op kinderen of min ont-wikkelden, is ontegensprekelijk. En wanneer zij zelven later of in eene korte toekomst het slachtoffer van die mis-toestanden worden, dan zullen zij denkelijk ook beweren dat zij onschuldig zijn en zoo iets niet hadden verdiend, alhoewel zij enkel zullen gemaaid hebben wat zij hadden gezaaid. Want ailes hangt hier als eene ketting aaneen en sleurt het eene met het andere mede. * * * Velen verlangen of haken naar vrede, maar vrede alleen is niet voldoende. Er zou ook meer rechtvaardigheid, meer zelfbewustzijn moeten wezen om eene betere Samenleving of nieuwe wereld te ! vormen. Niet enkel de oorlog verstoort den vrede, maar ook het wangedrag van velen in gewone omstandigheden ; niet enkel de oorlog brengt ellenden en rampen over het volk, maar ook de doen-; wijze van lieden die niemand vreezen, ! — noch God, noch Meester, — om hunne ; eigen driften en onrechtvaardigheden ten : nadeele van anderen in te volgen en uit ; te buiten. * * * ; Het winstbejag verstoort thans aile ! begrippen over zedelijkheid, over godde-: lijke, kerkelijke en burgerlijke wetten, zoodat het gouden kalf weer in voile glorie troont. Het goud heeft echter een slechten ondergrond en moet immer in \ zwijnenj eindigen. Dit was zoo in de i oudheid en 't zal in den aankomenden | nieuwen tijd dezelfde gevolgen hebben. DE TOESTAND HIER EN ELDERS BELGIË — Het Wet- en Verordeningsblad bevat de volgende verordeningen : 1° Veiordening houdende verbod het leder op kunstmatige wijze van gewicht te verhoogen. 2° Bekendmaking betrekkelijk de hoogste prijzen voor noren, meel, zemelen tn brood. 3J Uitvoeringsverordening betrekkelijk de inbe-slagneming van gerst, haver, vroege en late aard-appelen, taliak en suikerij, uit den oogst van 1918. 4° Verordening houdende vertod koren uit den oogst van 1918 op halm van de hand te doen. 5° Besluit waarbij aan de maatschapp\j van het Gemeentekreûiet machtiging wordt verleend om eene leeniDg van 100 miljoen frank aan te gnan, aan 4 °/,, voor rekening van verschillsnde besturen. —o— NEDERLAND. — Verschillende bladen hebben zich hier, cok in vredestijd, bezig gehouden met het aanklagen van de vervalsching in levensmiddelen. Het moet zijn dat vele Nederlanders immer een winstgevend bedrijf van die vervalschiugen hebben gemaakt, maar nu met de oorlogstoestanden wordt dit bedrog nog uirgebreider. Het is onge'.ooflijk tôt al wat middeltjes de vervalschers hunne toevlucht nemen ; voor de op-mbare gezondheid moet dit werkelijk een gevaar zijn. — Wordt er in België geklaagd over de bevoegd-heid der Komiteiten in 't aankoopen van levensmiddelen, in Nederland zijn die klachten niet minder > algemeen. Ook de zorgeloosheid is er buiten mate Ifrroot, zoodat vele eetwaren aan bederf en verrotting zijn blootgesteld. De Tijd meldt onder andere, dat aldus eene buiteneewone groote hoeveelheid boonen en erwten van 1915, gansch bedorven en ongeschikt voor 't verbruik, zijn bevonden En 't klagen en laken helpt niet veel : de heeren der Komiteiten beschikken over macht en willekeur, en schijnen er geen bezwaar in te vinden de algemeenheid op verschrikkelijke wijze te benadeelen. — In sommige plaatsen zullen de kandidaten-lijsten voor de aanstaande Kamerkiezing nog al groot in getal zijn. Vooral alleenstaande kanditaten, liefheb bers, spotvogels of andere nist-ernstige lieden willen ook eens meê doen. Het Kamerlidschap is ook aarilokkelijk ; niet alleen ontvangen dp leden eene zekere vargoeding, maar na vier jaren dienst reeds een ruim levenslang pensioen. Nederland zal gauw weten wat prijs die nieuwigheid aau 't iand zal kosten. —o— RUSLAND. — De Socialisten van Rusland willen Staat- en Wereldhervormers van eerste klas zijn. Na hun besluit geene leeningen meer te erkennen en geen»* intresten meer te betalen, hebben zij thans besloten de erfenissen heel eenvoudig af te schaffun en ailes binnen te palmen voor den Staat. Tezelfder tijd willen zij eene buit^nlandsohe leening aangaan om zich uit den dru* te h>-lpen, want met al hun inpalmen geraken zij nog meer in geldverlegenheid. Maar eene leening aangaan zonder waarborgeu te geven van eerlijkheid en uitbstaling van intrei-ten, dat is de overtreffende trap van Socialistische waanwijsheid. —o — FRANKRIJK. — In zake van den Bonnet Rouge is de genaam^e Duval door een krijgsraad btpaald tôt de doodstraf verwezen. Marian tôt tien jaar dwangarbeid, Jougla tôt vijf jxar, Landau 'ot acht jaar, Goldsky tôt acht jaar, Lymarik tôt twee jaar gevangenisstraf en Vercasson ook tôt,twee jaar en fr. 5,000 boet. 't Zijn allen tôt hiertoe onbekenden, die nog geene roi in de politiek gespeeld hebben. Pax SCHRIJVERS EN BOEKEN XXXV HELEN KËLLER « In Juni 1880 werd in Amerika een meisje geboren, met naine Helena Keller. Negentien maanden lang was zij als andere kinderen. Toen beroofde eene ziekte liaar volslagen van geziclit en geboor, en liet haar daar liggen in de onbewustheid van een pasgeboren schepsel opnieuw. maar nu scbijnbaar buiten de moge-lijktieid ééoige andere dan bloot licbamelijke ontwikkeling, reddeloos afgesneden van ailes wat het leven van den menscb tôt iets mensche-lijks maken kan, schijnbaar misdeeld beneden de karigst georganiseerde dieren, gelijk de Proteus- worm, die zijn bestaan voortsleept in de zwarte wateren van onderaardsche grotten. Wie zou er toen gedacbt hebben, van Helena Keller nog iets te vernemen, dan misschien als verpleegde in een gestiebt ? En, ziedaar ! Een twintigtal jaren later legt ditzelfde meisje, altijd nog volslagen blind en doof, aan eene verbaasde wereld de geschiedenis van liaar leven voor, door haar zelf geschreven. » Wanneer iemand even over de twintig is, dan lijkt het nog wel wat vroeg in den morgen, om reeds te gaan schrijven de geschiedenis van den dag. Maar Helena Keller's leven, voor zoover het nu is gegaan, was zôô iutens van spanning en gevoel, zôô rijk aan werk en sireven niet alleen, maar ook aan verwezen-lijking daarvan, dat het zelfs nu reeds beschouwd mag worden als iets afgeronds en in de hoofdzaak voleindigds. Op een leeftijd, waarop de meeste anderen nog bezig zijn te beginnen, had dit wonderbare meisje reeds bereikt wat zij bereiken wilde. Zij had ver-kregen arbeid, kennis, eigen geestelijkeii i inhoud en voeling met de wereld en de i menseben. Zij had verkregen wijsheid, bevre^ ! diging, innerlijk geluk. Wat zij verders er | beters nog zal kunnen bereiken, is raadselacb-ï tig. Men zou zoo meenen, dat zy haar eiger i streven thans met veel meer overschrijderi î kan. Daarom mocht zij nu rèeds, nog zô<! jong, eene geschiedenis scùiijven van baar leven. » Ik neem deze woorden over uit de inleiding van J. van den Oude bij de Levensgeschiede-nis van Helen Keller, door de Wereld-Bibliotheek ungegeven, om aanstonds te doer inzien dat het hier niet geldt een gewoor: schrijver, een gewone schrijfster te behande-len, maar wel een die ons in stomme verbazing over de wonderbare vermogens van den men-schelijken geest brengen zal. Want het is eer Izoo ongehoord feit, wat de opvoeding van eei blind en doof kind hier bewerkt heeft, dat zelfs de vermaarde Laura Bridgman er bij tei achter staat. Het gaat echtev niet, in het kor bestek van een schets, een volledig overzicht t( geven van Helen Keller's studie tôt nà d< hoogesenool ; wat, dunkt me, het mees belangstellend is in dezen levensloop, is d< wijze waarop de ziel in dit doof blinde kinc ontwaakte. Zij had als huisonderwijzeres Miss Ann/ Mansfield Sullivan gekregen, wier naan onafscheidbaar aan dien van Helen Kellei vorbonden is, en die bijzonder de opvoeding dei dooven en blinaen bestudeerd had. « Den vol-genden morgen h, vertelt ons Helen Kellei zelve, « leidde zij mij in haar kamer en gaf mi, een pop. De blinde kinderijes van het Perkins-Instituut hadden mij die toegezonden, en Laurt Bridgman had haar aangekleed, doch da hoorde ik pas later. Toen ik er een poosje mêf gespeeld had, schreef Miss Sullivan langzaan in mijn hand hetwoord pop. Ik kreeg dadelijt belangstelling in dit vingerspel, en probeerdf het na te doen. Toen het mij eindelijk gelukt( de letters goed te schrijven, was ik eclr kinderlijk blij en verrukt. Ik rende den trap a naar mijn moeder, hield mijn hand op er spelde : pop. Ik wist niet, dat ik een woorc schreef, of zelfs dat er woorden bestonden ; ils liet alleen maar mijn vingers gaan om iets n£ te bootsen, op de manier van een aap. In de volgende dagen leerde ik, nog altijd zonder te begrijpen, veel meer woorden spellen, als speld, boed, kop, en enkele werkwoorden als : zitten, staan, loopen. Doch mijne onderwijzeres was al versebeidene weken bij wij, eer ik nog begreep dat ieder ding een naam heeft. » Men hegrijpt wat een moeilyk werk de onderwijzeres op zich genomen had, ook hoe ontzagelijk veel geduld er bij vereisebt werd, en het mag ons dus niet verwonderen dai Miss Sullivan haar les meer dan eens ir wanhoop opgaf. Want het baatte àl niet bel kind woordjes te doen naschrijven, indien de betrekking dier woordjes tôt de zaken niei klaar waren in dien jongen geest : er moesl eerst een innerlijke werking komen die deze betrekkingen moest doen kennen, daar de uiterlijke werking onmogelijk was. Hoe dai nu geschiedde, zal Helen Keller ons wederonc zelf vertellen. « ...Wij liepen langs het pad naar het pomp-buisje. aangetrokken door den geur van katn-perloelie waarmee het was bedekt. Iemand haalde juist water, en mijne onderwijzeres hield mijne hand onder den straal. Terwijl die koele str.oom over de eene hand liep, spelde zij in de andere het woord : water, eerst lang-zaam, toen sneller. Ik stond stii, mijn gebeele aandaciit op de beweging van haar vingers ge^estigd. Eensklaps voelde ik een nevelacbtig bewustzjjn als van iets, dat ik vergeten had — een trilling van terugkeerende gedactite ; en op onnaspeurlijke wijze werd het mysterie der taal mij geopenbaard. Ik wist op dat oogenblik dat « w-a-t-e r » dat wonderbaar koele iets beteekende, dat over mijn hand stroomde. Dai levende woord deed mijn ziel ontwaken, ga; haar licht, hoop, vreugde — bevrijddt haar ! Het is waar, er waren nog belemmeringen, maar die konden mettertijd worden weg-genomen. * Nu Miss Sullivan den sleutel gevonden had die haar zou toelaten met den geest haret ieerlinge in gemeenschap te treden, bleven de vorderingen niet uit, die des te grooter waren — en dat is waar degenen, die over Helen Keller en haar lotgenooien handelen, m. i. niet voldoende de aandacht op trekken — naarmate er minder afleiding was voor dit kind dat noch door die indrukken der zichtbare buitenwereld, noch door de geluiden afgetrok-ken werd van het onderwerp dat haar geheel vervulde. In 1890 ontwaakte in haar de lust om te leeren spreken en daar zou Miss SarahFuller, de bestuurster der Horace Mann-Schoul, zieb mede gelasten. « De methode van Miss Fuller was deze : zij liet mijn band zacbtjes over haar gezicht gaan en de ligging van tong en lippen voelen, terwijl zij een geluid maakte. Ik deed iedere beweging ijverig na en binnen één uur bad ik zes elementen van de spraak geleerd : M, P, A, S, T, I. Miss Fuller gaf mij in het geheel elf lessen. Ik zal nooit vergeten welk een verbazing en welk een gevoel van vreugd mij beving, toen ik mijn eersten samenhangen-den zin uitte : Het is warm Wel is waar, waren het nog afgebroken, gestamelde letter-grepeo, maar het was toeb menschelijke taal. Mijn ziel, van een nieuwe kracbt bewust, werd bevrijd van haar boeien, en kon, door middel van die afgebroken klauken, aile weten-schap en aile geloof bereiken. » Ik zal me hierbij in mijn aanhaîing^n bepa-len : Helen Keller was van du u>gmblik voor goed opgeuomen in «le mensciiHijka gemeenschap, waaiuit een wreede ziekte met haar nog wreeder gevolgen. haar vour aliyd scheen gebannen te hebben. Zij leerde aller-bande wetensetiappen. verscbeiiiene talen, het Braiile-schrift der blinden en het gewone schrift, voleiodigde haar middelbare en haar hoogere studiën. en schreef menige stukken, waartusschen haar eigen-le vensbeschrijving wel aliijd net voornaamste blijven zal. Wie die leest, staat verstomd over de verbazende gees-teskracbten waarvan we in het gewone leven zoo weinig vermoeden, en die ons toch allen, den eenen min, den anderen meer, ten deele vallen, en waaruit we honderd-, ja duizend-maal meer voordeel zouden kunnen irekken i onder allerlei oogpunten, indien we niet onzen i geest en onze werkkracht overlaadden met al i het gepruts en gepriechel dat ons <Jikwijls belet i onze gaven uit te baten en er mede te woeke* ren tôt meerder heil van licbaam en ziel. ! Niet iedereen is het gegeven een zoo vrucht-s baren grond tôt ontwikkeling te brengen als i dien welke Helen Keller geschonken werd. i Maar ieder van ons heeft zijn eigen grond, hoe I bij ook zij, te bewerken, en Helen Keller's eigen-levensbeschrijving leert ons nooit te wanbopen. Het is als de verluchiing van de i wijze spreuk van den ouden Laiyn : Deo : juvante vincam /v Yours Volgende schets handelt over James Oliver Curwood. WEKELIJKSCH VERSLAG Borgerhout Geboorten Eene zeldzaamheid mag het heeten, dat ver-j ledene week het getal geboorten dit der sterf-J gevallen overtrof. Er waren slechts acht sterfgevallen en tien geboorten. Er was geen f enkel sterfgeval van kinderen onder de zeven 1 jaar. De verhouding tusschen sterfgevallen en geboorten is hier nooit merkelijk geweest, het bleef nagenoeg in evenwicht ; alleen in vredes-| tijd bedroeg bet getal geboorten bet dubbel van | dit der sterfgevallen, maar de vermindering | van heden is te V9rklaren door het feit, dat de bevolking aanzienlijk minder bedraagt dan vôôr den oorlog en vele huis- of familievaders , afwezig zijn. Gemeentelijke JMagaztjnen 'îemeente Borgerhout. — Bevoorradingsdienst Appelstraat 39 Tan 3 tôt 7 Juni 191S : a) Door bemiddeling van de icinkeliers : Suiker. — 750 gr. tegen fr. 1.11 het rantsoen. Het rantsoen suiker is samengesteld uit 630 gr. brood-suiker en 120 gr. bruin poedersuiker. 1 b) In het Gemeentelijk Maçazijn der Appelstraat : in ruil van bons Boonenmeel. — Een of twee rantsoenen van 175 gr. i per persoon tegen fr. 1.25. het rantsoen. i Extra-Koffiesurrogaat. — 250 gr., tegen fr. 2. — . Grits (van b >onen). — 200 gr. tegen fr c.95 Inlandsch Zout. — 5 k. per gezin, fr. 0.50 (ten kg. Waschzeep. — 250 gr. tegen fr. 1.60 het rantsoen. Bestendige verkoop van : Kaarsen. — 1.25 fr. tôt 3 fr. volge s giootte. Saai. — 0.50 fr. het kaartje. 1 Opneemd 'eken. — Een per gezin tegen fr. 6.50 | SteksUens. — fr. 1.80 het. pak. Toiletzeep. — In stukken van fr. 4.75. fr. 4.00, fr. 3 90 en fr. 2.90. Vrouwen- en kinderpantoff-Ij. in laken sfoffen. Zeildoeken pantoCTels Vilien zolen en Houtzolen aan uiterst voordeelitre prijzen. Waschpofder Cristal. — 250 gr. tegen fr 1.25. W schpoeder Goliath. — 25 1 gr. tegen fr. 0 35. Opgelegde groenten iu vat.en : Groerie bounen fr. 1.-- Soepselder fr. 0.70 Princessen fr. 1.— Koolrapen fr. 0 30 Tomate» fr. 1 — Erwten ir. 1.— Wilte kool fr. 0.75 Prei fr. 0.75 Savooien fr. 0 40 Roode wortelen fr. 0 40 Stoofselder fr 0.70 — Dit ailes per kgr. trerekend. > De koopers moeten voorzien zijn van inpakgerief. Opgelegde groenten in doozen. glazen of flessc^en. — Tomai-nsoep 1/2 lit. fr. 1 95; K»r velsoep 1/2 lit. fr. 1.70; Preisoep 1 lit. fr. 3.35; Eiwtensoep 1/2 lit. fr. 1.75; Juliennesoep 1/2 lit. fr. 2 00. Gtoene so°p 1/2 lit. fr. 1.95 ; Lentesoep 1/4 lit. fr. 1.25; Gesne^en snijhoonen 1/2 lit. fr. 1.70 ; Fyn« prinsessen 2 lit. fr. 6 35; Zurkel 1 lit. fr 3.30; Zurkel 1/4 lit. fr. 1.00; Spinazie 1 lit. fr. 3.55 ; Gehakte kerve) 1 lit. fr 3.30, 1/2 lit. fr. 1.75, 1/4 lit. fr. 1.(5; Groene koolen 1 lit. fr 3.25. 1/2 lit. 1.75; Witte koolen, 1 lit. fr. 3.75, 1/2 lit. fr. 1.90 ; Roode koolen 1/2 lit fr 2.00; Andijvie 1/2 lit. fr. 1.75; Gesneden wortelen 1/2 lit. fr. 185; Jonge wortelen 1 lit. fr. 3.90; Tomaten Soleil 1/2 lit. fr. 1.95; Tomaten (M. T.) 1/2 lit. fr. 2.40, 1/4 lit. fr. 1.30. Al deze artikelen kunnen afgehaald worden aile loerkdagen van 9 tôt 3 torenuur. De diei.stregeling volgens riummer van het rantsoenboekje geldt niet voor deze koopwaren. De b-taling geschiedt in 't magazgn op het oogenblik der afname. De koopers moeten in het bezit zijn van hun eenzelvigheids-bewijs en hun rantsoenboekje. Men wordt verzocht met gepast geld te betalen. Aai'dappelen De aflevering van vroege aardappelen gedu-rende het aanstaaude seizoen zal, zooals gewoonte, door tusschenkomst van de win-keliers geschieden. De personen welke van winhelier wenschen te ver anderen, worden verz"Cht zich aan ta bieden op de bureelen van den Gemeentelijken Bevoorradingsdienst, Appelstraat 39, op de dagen en urec in de dieDStregeling bepaald. Op 8 Juni zullen de lysten bepaald geslotec worden.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.
Cet article est une édition du titre Het Vlaamsch heelal: katholiek - zondagsblad appartenant à la catégorie Katholieke pers, parue à Borgerhout du 1878 au 1930.

Bekijk alle items in deze reeks >>

Ajouter à la collection

Emplacement

Périodes