Zondagsblad: letterkundig bijblad van Vooruit

109 0
close

Pourquoi voulez-vous rapporter cet article?

Remarques

Envoyer
s.n. 1918, 24 Mars. Zondagsblad: letterkundig bijblad van Vooruit. Accès à 15 juin 2019, à https://hetarchief.be/fr/pid/n00zp3xk3q/
Afficher le texte

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

ZONDAGSBLAD Bpl&d va® « VOORU1T w ZONDÀG 24 MAART 1918 Darde Jaargang — Nr 48 Prijs : 5 eentiemen Verdwenen Toondichters KLEINE STUDIËN IX. Jan Van den Eeden (Vervolg) Een gouden gedenkpenning zou'Van den Eeden door het Gemeentebestuur overhandigd worden, als eene blijvende herirmering aan zijne zegepraal, en de eerewijn werd ver-volgens den overwinnaar aangeboden. Jan. Van den Eeden was zoodanig ontroerd, dat hij geen woord uitspreken kon. Als dânk voor het eerebewijs, greep hij de hand van den schepen en drukte ze vurig in de zijne. Daarop verliet men het stadhuis en richtte de indruk-wekkende stoet zich naar het lokaal der Melomanen, al-waar meerdere huldebewijzen den primus wachtten. Het was M. Motte, voorzitter dier maatschappij, die den jongen toondichter verwelkomde, en terwijl hij deze eene prachtige lauwerkroon overhandigde, zegde hij in zijne aanspraak, onder meer : « Uwe overwinning verwekt des te meer vreugd, omdat gij een zoon uit het volk zijt. Op uwen doortocht heeft het volk u toegejuicht, als het kind uit zijn schoot opge-groeid, dat zich door eigen kracht tôt kunstenaar had weten te verhëffen. » Nu trad Hendrik Conscience vooruit. In eene gespierde en ongezochte taal, hem eigen, sprak hij voor de vuist eene merkwaardige redevoering uit, die op de talrijke aanwezigen diepen indruk maakte, en waarvan wij hier een groot deel laten volgen : « Ik kom hier mijne gelukwenschingen bij die der heele stad Gent voegen. Van den Eeden leerde ik kennen hier in den tuin der Melomanen, tijdens het Nederlandsch taal-congres, en ik voelde mij in bewondering opgetogen bi de uitvoering zijner cantate de Wind. Nooit vergeet ik den indruk, welken dit heerlijk gewrocht op mij maakte, en de Noord-Nederlandsche letterkundigen, die met mij tegenwoordig waren op het feest, deelden met mij in de onuitsprekelijke bewondering, die de uitvoering mij af-dwong.« Doch, ter gelegenheid van deze zegepraal zijn het niet alleen de vriepden van Gent, het zijn ook aile Vlamingen, aile vrienden der moedertaal, aile vrienden der kunst, die deelnemen in de vreugd over de zegepraal aan Van den Eeden te beurt gevallen. Het groote Gent van vroegere tijden blijft zijn verleden waardig. Nog krachtig weergal-men in zijne straten de Vlaamsche tonen evenals ten tijde van Artevelde. Het blijft steeds even trouw als vrijheids-lievend, en moet het thans zijn goed en bloed niet meei verpanden tôt herstelling van miskende rechten of verde-diging van den vaderlandschen haard, in den vredestijd van kunsten en wetenschappen kampt het even moedig, niet meer met wapens, maar met den geest, met hef talent. « Gent schittert boven aile steden des lands uit, en dit weet men zoo goed, dat men, toen de uitslag van der prijskamp van Rome gekend was, in Brussel zegde: « 't Is alweer 'nen Gentenaar ! i Gent mag fier zijn op zijne kin-deren, en met recht mag het refrein van het volksliec worden aangeheven : a Vivat de jongens van Gent ! » En Gent zal, hoop ik, aldus voortgaan ; aan zijne kunstkroon zijn er nooit paarlen genoeg, nog andere moeten er worden aangehecht. Maar, mijne heeren,-vergeet het niet: het is bij middel der Vlaamsche taal, het hechte bolwerk der nationaliteit, dat er voor Vlaanderen op roem in de toekomst te rekenen is. Dat deze waarheid onuitwisch-baar in uwe harten geprent blijve. Volgen wij het roem-ruchtig voorbeeld onzer vaderen; weinige volkeren mogen wijzen op een verleden, zooals het onze, maar ook zijn wij aan dat verleden verschuldigd om aan onze vaderen gelijk te blijven! « Toen ik voorbij uwe muziekschool reed, was ik ge-troffen door de nederigheid van het gebouw, ( i ) maar ik zegde tôt mijzelven : « Daar binnen moeten toch groote schatten berusten. » En, inderdaad, heeft de Gentsche muziekschool niet Gevaert, Miry, Waelput, Van Gheluwe, Van den Eeden en menige anderen opgeleverd, wier namen wij met eerbied en dankbaarheid moeten vermelden? Van den Eeden, gij zult op die baan, geleid door zulke voor-gangers, moedig voortstappen. Ik wensch u geluk op dezen kunstweg. Gij zijt geen eenvoudig soldaat meer, nu zijt gij generaal, en uwen staf hebt ge met eer veroverd ! » Ph. Van Cauteren, (2) die namens de maatschappij De Taal is ganse h het Volk, zijne gelukwenschen kwam aan-bieden, deed uitschijnen dat de Vlaamsche zegepraal van Van den Eeden des te grooter was, gezien de pogingen, die hij had moeten aanwenden om te zege-vieren. « Ah ! — vervolgde de spreker, — toen men over eenige jaren durfde spreken van Vlaamsche muziek, dan haalden de oude pruiken, die den toon geven op den Bel-gischen zangberg, verachtelijk de schouders op. Maar Miry en van Peene maakten Brigitta en Wit en Zwart, en het Nederlandsch zangspel was in de wereld geroepen. En toen later Miry en Destanberg Maria van Burgondiê en Frans Ackerman schiepen, en deze meesterlijke stuk-ken zooveel bijval vonden dat zij in Brussel, veel meer vertooningen beleefden dan meestal de Fransche opéras, dan was ook het Nederlanlsch groot opéra ontstaan, en daalde merkelijk de toon der verachting der groote kopi-pen van de muzikale wereld. En wanneer Benoit en Hiel Lucifer en hunne Sckelde deden opvoeren, dan hield de dam der onverschilligheid en minachting geen stand meer, en brak door onder de donderende toejuichingen die weergalmden, niet alleen binnen de grenzen van het kleine België, maar tôt in de Nieuwe wereld', over den Atlantischen Oceaan ! « Het is onbetwistbaar, dat er wel degelijk eene Vlaamsche muziek bestaat, die enkel vraagt zich te ontslaan van de kluisters der kleingeestige vooringenomenheid, om in ontwikkeling toe te nemen. Gij, waarde Van den Eeden, hebt het spoor te drukken van uwe voorgangers ; op uwe beurt hebt gij, evenals Waelput en Van Gheluwe, eenen (1) De muziekschool was toeai gevestdgd in eene afhankelijk-hedd van het Stadhuis, waar thans de bureelen van den Bur-gerlijken Stand ingericht zijn. (2) Phi1 loge en Van Cauteren was mede-opsfceller aan de Gazette van Gent, doch verliet v66r vele jaren Gent; om zich te Brussel te vestigen, waar hij aan d»ti r»r+aaldi*nst der WetgevOTida Kam»rs w«rd g»h*oM

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.  

Il n'y a pas de texte OCR pour ce journal.
Cet article est une édition du titre Zondagsblad: letterkundig bijblad van Vooruit appartenant à la catégorie Culturele bladen, parue à Gent du 1915 au 1928.

Bekijk alle items in deze reeks >>

Ajouter à la collection

Emplacement

Périodes