De kleine gazet: geïllustreerd blad

450 0
26 februari 1914
close

Waarom wilt u dit item rapporteren?

Opmerkingen

Verzenden
s.n. 1914, 26 Februari. De kleine gazet: geïllustreerd blad. Geraadpleegd op 19 juni 2019, op https://hetarchief.be/nl/pid/901zc7sj4t/
Toon tekst

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.

■'Oonderdag 26 Februari 1914 Nr 9 Tiende Jaargang DE KLEINE GAZET I C3-eïll"u.streerd- "W"eek"bla-cL IAbonnementen worden aangenomen in onze burcelen Korte Nieuwslraat 28, en in aile Postkantoren. Afzonderlijke nummers bij Van Tassel, Melkmarkt, Roelants, St-Pietersstraat, Baekhundel Flandria, Kathelijnevest en bij al de voom.imnste dagblc.dverkoopers. I abonnement™ I f'er jaar lï. l'er nummer . l'r. «mi-". Redaktie en Administratie 28, KORTE NILU WSTRAAT, ^ t A Tel efoon 853 || A A N KON n IG I.N'CJIC N : •f blitdzijde, lier kleine regel voirons overeonkoinst (li-oote aankondigingen . Aschwoensdag De diepliggende Beteekenis van den Vastentijd Ii Gisteren nog in kleurige loiletjes, vandaag in sombere kleedmg, het aschkruis-jjc op het hoofd. Gisteren avond, over-■vloedige maaltijden, rijkelijk met par:-ucnden wijn of kralend bier besproeid, vandaag vasten : halve maaltijden, ont-houding van lekkernijen, vleeschderving. [Zoo was het althans in den ouden tijd. Dat was wezenlijk vasten. Zeven weken lang, slechts drie maal in de week en 's [Zondags vleesch mogen gebruiken en dat • nog maar éénmaal" per - dag. Geen visch en vleesch tegelijk aan één maaltijd, op KVo;nsdag, Vnjdag en Zaterdag, maar eens per dag een vollen maaltijd mogen ■nemen, dat mocht nog heeten, het op-Bstandig vleesch kastijden, het lichaam Bonderdrukken. Elkeen weet, dat de «Groote vasten» in tegenstelling van de «kleine vasten», (den adventstijd, vier weken voor Kerst-mis), een herinnenng îs aan de veertig idagen \ an geestelijke afzondering door [Christus aan den aanvang van zijn open-baar leven in de woestijn doorgebracht. Het is eigenlijk vandaag (Woensdag) de eerste dag der vasten, en Dinsdag-lavond, de «vigilie» van den vastentijd, is eigenlijk de vastenavond. Die avond was dan ook van oudsher Igewijd aan een meer dan overvloedigea [maaltijd. Men wilde zich, voor den lan-■ gen verstervingstijd in te gaan, nog eens I deugdelijk te goed doen en daartoe ken-I de men op den buiten geen beter spijs ! dan een deugdelijke stapel spekkoeken. De oude vastenavondliedjes, die ons S' nog heugen uit de dagen onzer jonkheid — de tegenwoordige knapen en meisjes ! zingen niet meer de onde volksliederen — 1 verhalen het : Boyén in de Schorêtén Daar hangen de dikke worsten En al s de dikke gegeteu zijn Dan zullen de dunne wel beter zijn. Van kreupel rijm vvaren de oudén, ge-! lijk men ziet, met bang, maar hun ge-[ dachten waren niet' kreupel. Ze kenden [ het gënot van een goede tafel tèn minste, [ en dorsten daar voor uitkomen. Zet het meske al langs fie bànk > rinijctt het sjiek drie ellen tank Laat het meskeir' zinken Tôt op de witte isehinken Ile heb zoo lang jgezongen En nog niets. gehad Geef mij een stuk van 't verkensgat Op een andere plaats heet het-: Is het spek of is het worst, 't Is goede vastenavond-kost. Dat was in den tijd van de huiselijkc i vastenavond-viering. In een mondain res-t taurant zou zulke traktatie wel minder eigenaardig zijn In die dagen begonnen ; de boeren en burgers ook eerst aan de groeae boonen, die den voorafgaanden Herfst warcn in het zout gelegd en het I was een algemeen aangenomen gedachte I dat voor dien tijd de boonen niet kon-I den deugen. Aardappelen met snijboonen, worst en I sp.k, dat is in duizenden boerenwoningen I op Dinsdag voor den vasten, de hoofd-I schotel, maar daarmee zijn de rustieke I magen nog niet gevuld, althans niet. vol, vvant : Tusschen ixéiis en tusschen kin, Kan nog wel een spekkoek in. Zou het ook niet aan die koekenbakke-| rij te danken zijn, dat het oude danslied-[ je ontstond : Hup maar Janneke Stroop in 't kanneke, Tegen den vastenavond ? Eten, eten, eten, en drmken natuurlijk daarbij, dat was de leus voor den \ Dinsdagavond voor de vasten, die daar-om dikwijls «Sinte vreet-op» genoemd werd. In de scholen gaf men soms dien dag geen lessen te leeren of geen werk ; te maken, omdat er met een vollen buik ! toch niets van het werk terecht zou komen. De oude Latijnsche dichters zegde immers reeds : Quod plenis venter Non liber studenter ! ( Met een voile maag kan men niet goed studeeren). Later veranderde het huiselijk feest neer in een uitgaanspartij vooral, toen der'c de achttiende eeuw de maskerade hoe langer hoe meer m zwang kwafft. Maar hoe ook vermoeid van dansen en schransen, den aschwocnsdag morgen mocht niemand in de kerk ontbreken om het aschkruisje te halen en vaak gebeur-de het dat een goedertrouwe domino of Pierrot, wiens wijsheid in de kan geraakt was, omdat de wijn uit de kan naar zijn maag was verhuisd, m vzijn vastenavond-pakje de kerk wilde binnerikomen om aan zijn plicht van boetedoemng uiting te ge-ven.De asch van gewijde palm, met gewijd water vermengd, wordt door den priester op het voorhoofd gedrukt van de geloo-vigen, terwijl de woorden gebeden worden, die den mensch moeten herinneren aan zijn nietigheid : Memento, homo, quia pùlvis es, et ad pulverem revertél'is. (Gedenk, mensch, dat gij stof zijt en toi stof zult wederkeeren. Waarlijk een schocne gedachte zit hier-in opgesloten. De mensch is tut de aarde voortgekomen en eens zal hij sterven ; en zijn lichaam terugschenkcn aan de aarde. Dat zelfde lichaam, dat nu u toebehoort, is aan een voortdurende stofwisselmg on-derhevig. Heeft niet een wijsgeer eens gezegd : <Het levens is een voortdurend sterven.» Gij ademt en de zuurstof dnngt uvv lçngen binnen om zich daar mede te deelen aan het blced dat in aderen en adertjes ir t duizenden en duizenden uw lichaam doorstroomt. Die zuurstof ver-bindt zich met. de fijne deelen der weef-sels overal m uw lichaam Er heeft ver-bra:ridmg plaafe en de verbruikte deelen verbmden zich weer met het blced op zijn terugtccht naar hart en longen, waar ze in den vorm van adem het lichaam ver-late :. Zoo . worden voortdurend, fijne kleme deeltjes, moleculen, atomen van uw gfoffelijk wezen door andere vei \ an- i, het voedsel door dç maag opgeno-men brengt de stoffen aan, waaruit het bloed met behulp der mgeademde lucht uw lichaam opbouwt. De geleerden heb-ben berekend, dat er naar gelang van uw gestel en leyensomstandigheden slechts een tijd van 3- tôt 5 yc.&t behoeft ;te ver-loopen, en van uvv geheele lichaam van thans, is geen deqltje zoo groot ,als een speldepunt meer op zijn plaats, uw gan-sche wezen is door pen nieuw vervangen. Thans sluipt er .een clruppeltje bloed door een fijn adertjc m uw pink, ;Straks ademt gij daar e m onbesp?urbaai: klejn deeltje van uit, dat zweeft met damp. en wind omhoog en de lucht vermt met andere deeltjes het waterstofgas, dat de wolken doet drijven en op een afstand van mijlen verder valt -het in den vorm van regendruppels neder, op een weligei akker. De grond wordt er mede gedrenkt en een korenplant zuigt met zijn wortel-haartjes dat fijne deeltje, mee ôp, het stijgt omhoog tôt in de aren, vormt mede de korrels en nog esnige n aanden later dient het weer als voedsel van een ander wezen. Mogelijk vindt het zijn plaats in de rooskleurige lip van een bloeiend meis-je, in de fijngetinte oorschelp van een blozenden zuigeling, wie, «wie weet wat er morgen uit uw stof wordt gebouwd!» Zoo eten en dnnken wij den dood in met mond en longen, zoo ademen wi j den dood uit, maar een dood die niew leven zal wekken. Zoo is gansch het leven slechts één voortdurend sterven en een steeds weer opnieuw herboren worden ! ,Wel degelijk mag de mensch dus weten, dat hij stof is, doch het gaat ermee, als met zoovele zaken. Datgene wat ons stéeds omgeeft, al is het de grootste be-langrijkste waarheid, belangrijk ook voor den mensch zelf, persoonlijk, wij verge-ten het. Niets is zoo doodend voor de herinnering als het voortdurend onafge-broken herinnerd worden. Ga door de stad en zie een lijkstoet uittrekken, misschien twee, driemaal -per dag, en zoo dagelijks van week tôt week, van seizoen tôt seizoen, jaar in, jaar uit. Denkt ge nog aansterven 3 Neen een lijk-koets is voor ons geen <<memento mori» meer. Daar behooren andere prikkels toe. En daarom doet de kerk er haar kinderen op den aschdag aan dendenken door hun de bovengenoemde woorden toe te spre-ken en hun hoofden met asch te be-strooien.Doch er ligt meer in die eenvoudige en toch aangrijpende symboliek verborgen. Ik zei u immers reedsboven. Wel is ons leven een voortdurend sterven, doch een sten en dat geboorte, leven, groei, ontwik-keling is voor anderen. En terzelfdertijd, dat wij dus gedenken dat wij stoffelijke I wezens zijn en dat wij sterven moeten, Daarom als deze dag onze gedachten behooren we erbij te gedenken, dat dus vestigt op onzen eigen ondergang, die on- ons lichaam niet ons voile eigendom is afwendbaar eenmaal genaakt voor elk maar slechts een deel der algemeene stof, van ons, dat hij ons tevens denken een deel dus van het openbaar bezit der dee, aan de eeuwige levensvatbaar- menschheid. En daarom moet ieder m het heid en steeds nieuwe hergeboorte der bijzonder trachten zijn lichaam zoo goed menschheid in het algemeen, waar wij mogelijk te bewaren voor ailes wat het een onvervreemdbaar onafscheidbaar deel schaden kan. Hoe meer elkeen zijn geest van vormen. aan wier verledene, zoo goecl en lichaam tôt gezonde, krachtige, schoo- als toekomstige gloriën wij allen te za- ne ontwikkeling brengt, hoe rasser de men en ieder in het bijzonder ons deel maafschappij vooruit zal gaan op den zullen hebben m de eeuwen der eeuwen. weg der beschaving. , Zoo zij het! Het Sport= Leven De Internationale voetbalwedstrijd. België 1 = Engeland 8 Dinsdag 24 Februari 1914 te Brussel Het Engelsch Elftal dat de Belgcn met 8 tegen 1 overwon De Koning op het Strijdveld Koning Aibrecht, die zijn gebroken linkerarm in een verband draagt, gaat plaats nemen in de koninklijke tribu-un om den wedstrijd België-Engeland bij te wonen. Het Stierengevecht Warïheér men de manneu die met een ster-ken arrn en een onversctiF§kken hart, den stier trotseeren, van làfheid beschuldigd, zal men zieh nooit bevonden hebben tégenoyer een d'ezer ontzaglijke beesten waarvan het hoofd .gewapend is met dreïgende horens, die den onwankelbaarsten moed zouden storen. Indien meh goed nadenkt dat, zelf na zijne horens te hebben gebroken, de stier van An* dolousie of Castillie, met een lioofdslag de eiken balken breekt, die de pist van de redon-del (arena)^ afteekenen, bewonderd m'en de helden die om .dit inonster te bevechten, als aile wapen slechts een zwakken degen hebben. Want tusschen de koersstier en het huiselijke dier, machtig en geniepig, dat wij kennen, is een oneindig verschil. Voor het gévecht gewapend. behendig en stevig, met een spierkrac'ht die hem toelaat hoofd te hoùden aan den olifant, snel aan den aanval, schuw en woest, is de toro île muerte (stier tôt het geveeht bestemd), gewis het gevaarlijkste wild dier van het Westen. Het is een vreeselijk dier, in den vollen zin dos 'woords, en men teint zoomin een stier als een panter. Het is ook een zeer schoon dier en dat eeft indruk geeft van rrjerkwaardige kracht. De Andalousche stier is bloedrijk, van goed gewicht, breed van klappereend, hoog van hais en kort van beenen, het zijachtig haar krullend op sommige plaatsen, het hoofd ver-schrikkelijk kraohtig. De Xavarreesehe stier klefner en \lugger, heeft onvergelijkelijke schenkels, maar het hoofd minder sterk. In het oude Kastilje, te Salamanyue, is hij van groote lichaanisgestalte, lenig en dapper tegelijk; hij is sluw en laat zich niet gemakkelijk aan listen beetnemen. Allen hebben eene sier-li.jke en gespierde gestalte, en zijn aan het ploegvee wat een volbloed aan een trampaard is. Nflvens den stier., bekleedt het paard een bë-langrijke plaats in de arena. Het' is zeker dat de paarden met open buik een walgelijk tooneel daarstellen, maar het is waarschijn-lijk dat als in de plaats van paarden, nog slechts go.et' voor het slachthuis, jonge en sterke dieren in arena werden gezet, men minder dikwijls deze pijnlijke slachterij zou te betreuren hebben. Yijf jaren voor het dier, vijf en dertig jaren voor clen man is gewoonlijk den besten ouder-dom door de praktijk de vechters aangeduid. Een onwankelbaar hart in een kloeke borst, de volledige kennis van den stier, de oogop-slag, de plotselinge beslissing, zijn de vereisch-te hoedaniglieden om in de lidia toegelaten te worden en zich met het ter dood veroordeeld monster te meeten. Meestendeels komen de beroemde stierbe-kampers uit de volksklas. . Kind zijnde. hebben zij met de jonge ossen gespeeld; later overgroote kudden naar de wei-den geleid. Dan beginnen zij in den cirkus als figurant en veroveren hunne graden, tôt ein-delijk een gunstige degenstoot hun de alternative geldt, het is te zeggen, de aanzienlijke eer den stier te dooden, die het opperlioofd lien in eene koers afstaat. De alternative schenkt niet alleen de eer, maar schenkt ook het geld. De winsten van eene espada zijn waarlijk groot. Guerita trok een cachet van 9000 pesetas,- hij sneed zijn colela af op den ouderdom van 45 jaren en trok zich terug, verscheidene millioe-nen rijk. De fortuin van Lagartigo laat hem toe op zijne beurt eene ganaderia te bezitten. Reverte was een der prachtigste spèlers: hij verteerde koninklijke inkomsten. Maar ziehier de tegenstrevers in tegenwoor-digheid. De stier valt aan met een onweder-staanbare sprong. De man wacht zijn eerste schok. De picadores hebben hune plaats genomen. Twee'zijn te paard in de arena, twee of drie andere houden zich buiten, gereed om ze te vervoegen, in geval van nood. Een twaalftal chulos te voet zijn in de plaats verdeeld, aan-dachtig de afleidingen te veroorzaken die het. geveeht noodzaken, om den stier af te wenden van den picador en het gekwetste paard. De picador staat voor den stier, de lans onder den arin. Op den oogenblik dat het beest het paard aanvalt, gereed om liet met zijn horëns te slageii, verwijderd de picador liem met een lansstoot in den nek. Maar den stoot lukt niet altijd en het gebeurt d it het weinig sterke paard, buigt onder den aanval en dat de horens van den stier zijn buik opennjien De .toestand van den omg«worpen picador meestendeels onder het paard, wordt zeer ge-vaa~rlijk. De chulos snellen te gemoet 'en trachten door kundige passen den .stier ifâar een ander puni der arena te leiden, aj'dus den man den tijd gevende om op te staàn en een ander paard fè nemen. Het gebeurt sortis dat de miter zich door zijne çigene middelen uit den slag trekt. De picador Sevilla, onder zijn-paard gewor-pen door een Andalousche stier met ongemeene macht en vlugheid, verheft zich in eene wan- „ hopige krachtinspanning, neenit met de eene hand den stier bij het oor, van de andere •jteekt hij de vjiigérs in de neuSgaten. teiwijl hij zijn hoofd vastkleeft onder dit van het woeden.de dier. Xevergeef» sçliudî. \lyn stier, vej't ' pt hem, slaat hem tegen den "'grond. IDj kan heïn niet doen los.sen. l-'.indelijk blijft, <I>-ir man o-verwinnaai" in d'ezen' afgr'ijseliiKen ii.il' aan lijfstrijd. Het getul pieksteken door iedere stier onder-staan, is in verhouding met zijn weerstands-vermogen.i) rverheid die de koers bestuurt, geefi het teeken der ba'nderlllëh. Het zijn stokken van ongeveer 2 voet en half, geeindigd door een schérpën purit, voorzien van weerhaken, omdat liii in de wond zou blijven. Het zekerste mid-del om er /.ich van te bedienen is zeer stil achlei' den htier vooruit t,e komen, om hem dan op le liitsen door met veel lawaai de banderillen tegen elkander te slagen. \ erwon-derd, keert hij zich om en valt zonder dralen zijn \ijand aan. I), banderillen plaatsen zich twee aan twee op dezelfde plaats als de piek: in het deel van het klapperend dat het dier ontbloot, door het hoofd te buigen. Het plaatsen der .banderillen is een der sier-lijkste afwisselingen van het tweegevecht.Wan-iieer het beest zenuvvachtig genoeg is, doet de i.spada zijn intrede. Hij" doet, zijn tok af, neemt in de eene hand den degen in gesmeed i.jzer, in de andere de muleta, en door behendige veinzerijen brengt zijn t.egenstrever in het midden van de re-dcmdcl.Het tweegevecht zet /ich voort tusschen het beest en den zwaardvechter met het spel van een onverbeterlijke schermkunst, tôt op den oogenblik dat tusschen de 2 schouders getrof-t'en, de viervoeter wankelt en luidruehtig valt. Vervolgens, zijn het de vivats en de groeten van de massa, de kleine kreten van de in ver-voering gebrachte senoras, de rijen muilezels die onder het gerinkel van hunne bellen de zware verminkte lijken wegsleuren. Om stierenbevechter te zijn en tôt eene glorierijke bestemming te geraken, moet men tot, in het hoogste punt de raarste der hoedaniglieden bezitten: moed, koelbloedigheid en zelfverloochening. Het zijn geene eenvoudige zwaardvechters, maar behendige sehermers.De kunst om den stier te dooden in de vastge-stelde regelen berust op eene onlleedkundige bijzonderheid: het beest kan slechts slagen van onder naar boven in den as van zijn lichaam Het belang van het geveeht, komt van de wijze waarop den man, gewapend met een lichte degen, het dier verplicht zijne veinzerijen te vol-gen om vervolgens den doodsteek te ontvan-gen. In dezen strijd van een wislnmdige nauw-keurigheid, is de dapperlieid niet voldoende, men moet ook nog hebben verstand, vastbera-denheid, al de manliaftige hoedanigheden van geest en lichaam. Om het vechten waardig te zijn en de alternatieve te ontvangen, past het dat de aanzoeken trapio, bravura, en sentio bezit, het is te zeggen schoonheid, lieldenmoed en rede. En dit is misschien de verontschuldi-ging van een barbaar tooneel dat te vêel herinnerd aan de cirkusspelen en hare bloeddor-stige gewoonten, om zonder voorbehoud bewonderd te zijn. nor>-

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Toevoegen aan collectie

Locatie

Periodes