Onze toekomst: christen-sociaal weekblad

531 0
close

Waarom wilt u dit item rapporteren?

Opmerkingen

Verzenden
s.n. 1918, 02 Juni. Onze toekomst: christen-sociaal weekblad. Geraadpleegd op 26 juni 2019, op https://hetarchief.be/nl/pid/599z030c63/
Toon tekst

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.

ONZE TOEKOMST DRSE MAANOEN Fr. JLJ$S CHRISTEN-SOCIAAL WESKBLAD PER NUWIÏlEf ! ÂO Ctm. VERSCHIJ«T ELXEN ZOM DAG 2 JUNI 1918 8UREELEN : 1, Avenue des UrstHines - LE HAVRE —a——IHMMB—tttfl M WII'MliBllliroirw 1e Jaargang - N° 13 Met open kaartee. Hoe langer de oorlog duurt, hoe meer j de zenuwen van vele mensclien gespan-nen geraken... en steeds springens ge-reed staan... 't Is heel natuurlijk.,., niaar 't is soms heel gevaarlijk... Yoor ons, Belgen, heeft die zenuwach-tige toestand waarin velen schijnen te verkeeren een dubbel gevaar : wij heb-ben immers op de eerste plaats nooit te vergeten welke plaats wij in het wereld-conflikt, dat bijna vier jaren woedt, in-nemen en — wat onze positia erg ver-nioeilijkt •—- wij hebben de toekomst van ons land op liet oog te houden en aldus «en g^ezonde binnenlandsclie politie.k voor te bereiden. Maar, liier juist stooten wij aan tegen een geweldige moeilijkheid : onze regee-ring en wij allen langs deze zijde van den IJzer, zijn sedert bijna 4 jaren van het bezette land gescheiden. Dit maakt aile samenwerking bijna onmogelijk. En toch, meer dan gelijk welk ander volk ligt onze redding voor de toekomst in liet hopen en steunen op eigefi kracht, in het voorbereiden van een goedbegre-pen politiek die van nu af aan reeds al de moeilijkheden zou uit den weg ruimen welke de samenwerking van aile welden-kende lieden zou belemmeren. Om* die toekomst voor te bereiden is veel kalmte noodig en — wij moeten liet tôt ons spijt bekennen — die is niet al-tijd, ook niet in de Belgisclie pers, te vinden. Wij, Belgen, hebben onbetwistbaar onze hoedanigheden : werkzaamkeid. eer-lijkheid, organisatiegeest, enz. Maar wij « gobeeren » ons eigen niet, en kunnen ook wel verdragen dat men ons wijst op onze gebreken. Een dier gebreken be-in onze sterk uitgesprokene geneigdheid om in aile mogelijke omstandigheden malkander in liet haar te vliegen!... Een Eranscliman, goede vriend van de Belgen, zei mij laatst : « Les Belges sont de très braves gens, mais, Ils aiment trop à se chicaner entre eus ». (De Belgen zijn brave lieden, maar ze maken te ge-makkelijk ruzie onder malkander.) Dat is zoo... Om dit gebrek te keer te gaan is liet noodig dat wij leeren min stil te blijven bij kleine bijzonderlieden in ons leven en meer liet oog te houden op zaken van groot en algemeen belang... Te veel van onze natuur-krachtige energie gaat op in liet « rouspeteeren » over kleine zaken, over nietigheden... ^ Vergeten wij niet, dat iemand (lie allé kleine « onvolmaaktkeden » beknibbelen wil welke liij in zijn Teven tegenkomt al zijn ze dan ook nog onloochenbaar — anders niets zou te doen^hebben en... met liet leven van anderen zijn eigen leven vergallen zou... j Het leven -van een menscli bestaat uit j een opeenvolging van kleine dingen en, voor de meesten, van kleine zaken... Al te veel wordt gedacht dat met liet a ei-genbelang » ailes of meest ailes emdigt. Al te veel wordt maar alleen geiet op eigen « ik »... _ i Dat eigen « ik » is niet te vervv-iarlou-zen, integendeel. Wâar bet eigenoeiang, gesteund door en op het recht, in 't spel is, mag" en moet worden opgetradan, maar elkeen moet in het levjn leeren « kleine onvolmaaktlieden » bij underen over het hoofd te zien... en te kunnen zwijgen waar het spreken hen op de i tong ligt... Yoor al in dezen oorlogstijd, in dezen tijd van geweldige koorts en zenuwach-ti'gheid, hebben wij, xkdgen — die sedert zoolang helaas! van huis verwijaerd zijn — op ons eigen te letten... Leeren wij vooral tegenover malkander verdraagzaam te zijn... Leeren wij zulks niet op de manier van hen, die gedurig met het woord « verdraagzaamheid » schermen als met een vlammend zwaard, en wier daden gedurig met _ die verdraagzaamheid in tegenstrijd zijn. Vele menschen, helaas! aanzien de verdraagzaamheid als een last, die ze noodgedwongen gedurende dezen oorlog hebben moeten torschen. Daar juist ligt de verkeerde opvatting. Neen, de verdraagzaamheid is geen last, wanneer men ze rechtzinnig toepassen wil, wanjaeer men speelt met open kaar-ten.Wat zou het baten b. v. de « vrijheid van geweten » te schrijven in de wet, wanneer in EEITE de gewetensvrijlieid verdrukt wordt? Znlke wetten worden terecht genoemd een « doode letter ». Verdraagzaamheid IN FEITE dat is i de eerbied tegenover het GEWETEX van anderen, dat is de eerbied tegenover l de. overtuiging van anderen, dat is de | eerbied tegenover de goede trouw van anderen, dat is de eerbied tegenover het « leven » van anderen. Verdraagzaamheid dat is NIET die ! zoogezeg-de « nieuwe godsdienst » die in sommige zijner uitingen iieel dicht « het militaristisch impérialisme » nabij komt dat wij nu sedert 4 jaren bij de Duitschers bestrijden. Verdraagzaamheid is niet liet opslorpen der partijen — laat het ons rechtzinnig bekennen — doch het « verloochenen van onze on-wrikbare beginselen « gelijk sommigen —- zelf's katholieke bladen — schijnen g-'evonden te hebben... Dat ailes wordt door de dagelijksche feiten t'egengesproken, en feiten zijn feiten. De echte, ware verdraagzaamheid bestaat hierin : dat elkeen, houdende aan zijne beginselen die gansch. zijn leven beheerschen en doordringen, leeren zou degelijk en weîgemeend het zijne bij te brngen voor het gemeenschappelijk goed en ook dat goede bij anderen zou erken-nen.Ons standpunt werd desaangaande ker-liaaldelijk en zonder omwegen voorop-gezet : Wij houden vast aan onze ka-tholieke-sociale beginselen. Wij willen gansck onze actîe van die beginselen doordringen. Wij weten maar al te goed dat andersdenkenden het ook zoo uoen zullen. Maar wij zeggen aan onze christene werklieden en aan allen die denken als wij . Weest verdraagzaam... Yergeet nboit dat één liefdebandj, wie wij ook zijn niogen, ons samenbindt : de iie'fde tôt het vâderland! Wanneer ook eens in sommige andere middens zal worden verstaan dat de christene werklieden, de \laamschge-zinden en het « geloot » rech't hebben op dezelfde « verdraagzaamheid » dan zal het gebrek der Belgen « ils se chi-cannent trop facilement entre eus » ge-makkelijk op te ruimen zijn. Wij wenschen het uit ter harte. FIDËLÏS. Vlaamsche Zaken De Opinion wallonne maakt zoo nogal van hàren beer. Omdat ze thans het' streven der Vlamingen goedkeurt, mee-nen veel Vlamingen (maar zij dolen) dat' het hart der Opinion gloeit van Iief-de tôt al wat Vlaamsch heet en is. Vele valsche gedachten, zoo leert ons de lo-gica, spruiten voort uit de ignoratio elenchi. Zoo ook is het hier. Om maar enkel een voorbeeld aan te îralen : De Informations belgen van 9 Mei, kaalden een artikel aan der Victoire. Dit artikel lïad het over de Waalsche musici. « Cet loge de la Wallonie, scbrijlt de Opinion, vpn 16 Mei, chiffone ces messieurs, (wat eerie onwaarheid is( du bureau documentaire belge i^og eene onwaarheid) lesquels s'efforcent d'élever l'école musicale flamande àUa hauteur de la V/allonie. » En de Ojrinion schiet volgenden kwalc-kel : « Quel audace! Comparer Peter Benoit, Lemmens ou Tinel, musiciens absolument inconnus en dehors de la Flandre, à d'illustres maîtres, _célèbres dans le monde entier, i demandez donc «n France, eu Angleterre, en Russie ou en Italie qui sont Betor Benoit ou Lemmens... Vraiment il serait difficile d'être plus maladroit ou grotesque que les rédacteurs du B. D. iï. ». Een raad aan dien gaai der Opinion ivallonne, die in tien regels so$iveel bou-levard-wetenschap weet te verkoopen. Spreek nooit zonder hennis van zalcen! Onlangs kwam ik in een Fransch huis. En terwijl ik op de verdiepmg was bij Vlaamsche menschen, speelden exT -'zon-gen op eens te onzer eer, de Fransche menschen beneden, Mijn Moederspraak, van Peter Benoit. Neen, spreek nooit zonder kennis van zaken. Het 0. P. B. is niet het B. D. ô., en 't wnre te ho- I pen, beste Opinion ivallonne, dat ge in heel uw mortierskop, zooveel gezond ver-stand en zooveel breedgeestigheid hadt als het B. D. B. in zijnen kleinen pink. * ★ ★ De activisten maken het thans ook bont. Ze liggen, zooals een karamel-verzendraaier op liedjes-zangerswijze, in het Belgisch Dagblad wist te zeggen : « ondereen te twisten ». De Jong-Vla-mingen loopen den Germaansch-gezinden Hollander Domiuee Domela Nieuwenlïuis na, en zijn er toe gekomen victorie t kraaien in 't activistiscli kamp. D : i\ leuwe Gentsche Courant he^ft than . stellig het middel, het wonder-kruid, d tooverroede gevonden om de vrijheid de volledige vrijheid aan Vlaanderen t • schenken. Zij stelt eenvoudig voor, te] einde liet activistisch werk na den oorloj in ' étand en aan den gang te houden over 10-20 jaar aile verkiezing in Vlaan ! deren af te schaffen. Zing dan nog « Ze zullen hem niet temmen den fierei Vlaamsclien Leeuw! ». i IN DEN HAVER SOLDATENLOONEN In voorgaande artikels bewezen wij, dat vooi- een soldaat 46 fr. voictoende is om behoorlijk gevoed te zijn, maar niet genoeg is om totaal behoorlijk te be-staan. Ten einde ons niet te kunnen be-schuldigen van overdrevenheid, alsmede blijk willende geven van inscliikkelijk-heid, zullen wij dus de niet volstrekte noodige uitgaven onverlet laten. Haddgn onze jongens nu maar die 46 fr. per week. In het algemeen zijn de loonen onzer stielmannen yan 0 fr. 40 tôt 0 fr. 50 per uur. Een « ouvrier d'élite » bekomt liet maximum van 0 fr. 53 per uur. Die zijn er echter zeer raar. Wij moeten echter durven zeggen dat een te kleine loonstandaard hier veelal de scliuld is eener slechte werk-regeiing. Immers, er bestaat nu geen vrije keus van beroep. Eerstens omdat wij de burgerlijke vrijheden niet bezit-ten en tweedens, omdat er vele soldaten zijn, dio door inaptiteit, hun vroegeren stiaL,niet kunnen uitoefenen, waarin zij nochtans zeer- bekwaam waren. Zulke goed geoefende werkliedën die sleclits niagazijnier, lielper of iets dergelijks zijn, verdienen slechts 0 fr. 35 à 0 fr. 40 per uur. Wij verzekeren onze lezers dat de meesten onzer stielmannen geen 0 fr. 50 per uur betaald worden. Zijn wij nogmaals breed en laat ons zeggen dat het middelmatig loon 0 fr. 50 lier uur is. Aan 10 uren per dag, dat maakt de som van 30 fr. per week. Bij middel van premiën en door goe-den meeslag, is^er voor sommigen wel een stuivertje meer te verdienen, maar 't is weinig. Daarenbpven moeten wij rekening houden dat er menige verlet-dagen komeni die onze jongens als wel-verdiende rustdagen mogen gebruiken ; want 't is meer dan ooit noodig er op te wijzen en het dikwijls te herinneren, dat de meeste soldaten in onze werkliui-zen reeds gekwetst werden of door ouder-dom of ziekte voor den velddienst onge-schikt zijn; bijgevolg over een niet al te sterke kracht of kloeken lichaamsbouw beschikken. Wie niet gekazerneerd is en als ge-huwd met vrouw en kincleren leeft, ge-niet een bijleg van 2 f'rank per dag, die ze volstrekt hoogst noodig hebben. Wie om gezondheidsredenen in de stad mag logeeren bekomt daarvoor geen geldelijken steun en kan boven zijne uitgave van 46 frank voor levenemicfile-len, nog 30 à 40 frank per maand be-talen voor een arpizalig kamertje. Ver-staat nu goed dat inen niet_ is verplicht in de stad te gaan slapen, xïiaar wanneer de geneesheer oordeelt, dat iemand een goed bed noodig heeft, zult ge wel be-grijpen dat zoo iemand vaarwel zegt aan zijn strooizakje. Voor die soort « huitenslapers » (buiten het kantonne-ment) is de stoffelijke nood het grootste gevaar voor hun zedelijk leven en bij gelegenlieid wij den wij daar een spe-ciaal artikel aan. Voor den odgenblik bepalen wij ons bij den stoffelijken nood. Kortheidshalve zullen wij de loonstandaard en werkregeling aîTer katego-riën van werklieden niet beoordeelen, Enkel willen wij nog doenopmer-ken dat de voortbrengst gnzer Belgisclie soldaten, in koeveelheid en degelijkheii!. niet moet onderdoen voor die van werklieden der andere nationaliteiten. Met volledige en juiste cijfers zouden wij de bevoeg-de overheid kunnen bewij-zen dat de maximumloonen der soldaten la ger zijn als de ininimumloonen in de privaat-nijverkeid. Wij hopen in een volgend artikel cTe aandacht te zullen kunnen vestigen op den toestand onzer jongens uit de « services généraux ». Elk zijn Recht. In ons Hoekje. 't. Is van 't patersvaatje ! Als de gas-ten dat zeggen, zijt zeker dat het dan een drankje is dat ze er zoet laten bin-nenloopen.Gemakkelijk om raden is 't, waarom die spreuk ingang heeft gevonden : al wat klposterwerk is, wordt verricht met toewijding, met liefdévoilé zorg, is van prima-eerste-klasse kwaliteit. En gij, lezers? Zijt gij in handel en wandel mannen van 't patersvaatje? Bovenbeste kerels, mannen als rotsblok-ken waarop te bouwen valt ? ^ Want als we ons zelf niet mogen laten verblinden door uiterlijke schijnschoon-heid, schijnwaarheid, schijngoedheid van anderen, wij moeten er voor zorgen zelf mannen te zijn -^an wortelvaste overtuiging, mannen van staal. Als we ware ontwikkeling zoeken dan mogen wij ons zelf niet bedriegen. Is dat niet de ergste kwaal van onze dagen, dat we niet openhartig zijn tegenover ons zelf? We vertellen een halfuur lang dat we overlast zitten met werk en verspillen dus onzen tijd bij 't vertellen. We belo-ven op gestelde dag en uur aanwezig te zijn en vinden het niets beschamend iemand te laten staan koekeloeren We overtuigen ons zelf brave Chris-tenen te zijn en maken er niets uit de Zondagmis te verzuinien. « We zijn ook Vlaming, zulle » en den eersten-den-besten officieelen brief' dien we te schrijven hebben, stellen we op in 't Fransch. We voelen aile dagen dat we beter zouden kunnen en moeten leven, wij maken ons zelf wij s dat er geen verplichting bestaat of dat we er toe onbekwaam zijn. We beliegen on eigen. Zoolang we niet rechtzinnig staan voor ons zelf, zal de zielsgrondige ontwikkeling geen vat hebben or» ons. We bedriegen onze evenmenschen : we vernissen ons persoontje, zoodat we er uitzien « heel schoon en klaarblin-kend ».* Niet enkel de heeren die hun rossen haarbos zwartverwen ; niet enkel "cle yda-metjes die hun fletse kaakjes poederen. Anderen ook. Andereç laten het lang hangen en staan leelijk in 't krijt. Anderen groe-ten u met vriendelijken lack en wenschen u naar aile duivels. Anderen hebben van verre toegezien naar uw moei-zame werking, bij een feestvergadering laten zij de pluim der verdiensten op hun hoed steken. Anderen zijn de ministers van de démocratie, omdat ze door de démocratie minister geworden zijn. Anderen komen langs een breede koetsdeur binnen om u de oplossing van een belangrijk vraagstulc le beToven en glippen langs een ackterdeurtje buiten. Op het' titelblad van het boek der volksontwikkeling moet de plaat van Pater Poirters prijken : a Het masker van de wereld afgetrokken ». Geen valsche kleuren, geen omwegen, klare gedachten, zui"v%re gevoelens, dui-delijke taal, daadkrachtige wil. A'olksopvoeding mag geen politielce drijverij zijn, ook geen zelfvleierij : is geen komediespel waarbij schermen moeten dienen. Volksveredeling vraagt open kaarten op tafel, edelmoedigheid, rechtzinnig-heid.i G. VANDERBEEK

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.

Er is geen OCR tekst voor deze krant.

Over deze tekst

Onderstaande tekst is geautomatiseerd gemaakt met OCR (Optical Character Recognition). Deze techniek levert geen 100% correct resultaat op. Dit komt mede doordat oude drukken moeilijker te lezen zijn met software dan moderne. Dat betekent dat er onjuiste tekens in de tekst kunnen voorkomen. Er wordt gewerkt aan verbetering van de OCR software.

Er is geen OCR tekst voor deze krant.
Dit item is een uitgave in de reeks Onze toekomst: christen-sociaal weekblad behorende tot de categorie Katholieke pers. Uitgegeven in Le Havre van 1918 tot onbepaald.

Bekijk alle items in deze reeks >>

Toevoegen aan collectie

Locatie

Periodes